Kinderen ondervoed door bijbelse diëten

Bijbelse eetadviezen blijken niet gezond, vezelrijk en uitgebalanceerd te zijn.

Helaas voor de vele christelijke dieetgoeroes blijken bijbelse voedingsadviezen verre van gezond te zijn. Het wijdverspreide idee dat de Bijbel hét recept geeft voor een gebalanceerd en vezelrijk dieet, is volgens de Schotse theoloog Nathan MacDonald van de University of St Andrews een grote misvatting. MacDonald doceert het vak Oude Testament.

Op grond van archeologisch onderzoek van het oude Israël en onderzoek van bijbelse teksten, ontdekte MacDonald dat Israëlieten op zich voldoende calorieën binnenkregen, maar een tekort opbouwden aan essentiële vitamines en mineralen. Ook aten ze weinig vlees – wat gezond is –- maar te weinig groenten en fruit.

In de lichamelijke resten van Israëlieten vond MacDonald ijzertekorten, wat een bekend gevolg is van een dieet met veel matzes, weinig vlees en te weinig groenten. Vooral vrouwen in kinderen liepen daardoor risico op ondervoeding, met levenslange gevolgen.

„De Bijbel heeft nooit tot doel gehad om dieetadviezen te geven,’’ zegt MacDonald in reactie op zijn boek ’What did the ancient Israelites eat? Diet in biblical times’.

De bijbelse spijswetten (kasjroet, waaraan veel Joden zich houden) dienen volgens hem andere doelen dan het geven van voedingsadviezen. Te denken valt aan het bieden van religieuze en morele richtlijnen. Toch is de bijbelse visie op eten niet onbelangrijk, nuanceert de theoloog. Als voorbeeld noemt hij het morele devies om voedsel te delen met minderbedeelden.

He Schotse onderzoek staat haaks op zeer populaire, Amerikaanse diëten die op de Bijbel gebaseerd beweren te zijn (zie kader).

In Nederland beleeft het kookboek ’Bijbels Culinair’ van de Zwolse ds. Han Wilmink al zijn derde druk. De resultaten van MacDonald verbazen hem niets. „De bijbelse keuken was een eenzijdige, wat smaakloze keuken met veel papjes en brijen van geroosterd koren en oude gewassen als spelt en gierst. Groente, sla en kruiden werden vooral toegevoegd voor de smaak. Wel aten ze veel peulvruchten en vezels.

In ’Bijbels culinair’ heb ik geschreven dat ik me voor mijn recepten oriëntéér op de Bijbel. Ik ben geen fundamentalist die zegt: wat in de Bijbel staat, is goed, zoals Amerikaanse christenen vaak zeggen. Er is ook nog zoiets als gezond verstand en wetenschap. Mijn recepten zijn daarom smaakvoller gemaakt – want ik ben wel een lekkerbek – en aangevuld met veel groenten die ik combineer met vergeten bijbelse gewassen als gerst en pastinaak.’’