Over schaatsen schrijven is veel leuker, maar toch nog maar eens het diepreligieuze –en daarom vrijwel niet te wijzigen– ’Handvest’ van de islamitische verzetsbeweging Hamas er op na gelezen. Ik werd er opnieuw uitermate pessimistisch van en bedacht dat het voor Israël erg lastig is met met een club te moeten onderhandelen die je het recht van bestaan ontzegt, je staat wil vernietigen en er een islamitische staat wil vestigen en die zélf van onderhandelingen en vredesinitiatieven zegt dat dat ’tijdverspilling’ is. Maar ooit zal het er van moeten komen, hoe dan ook –Israël gedwongen door Amerika (Europa wordt hoegenaamd niet serieus genomen), en Hamas gedwongen door machtige Arabische en islamitische landen (waarbij toch Iran in de tang genomen moet worden).
Omdat het anders vechten zal blijven en er uiteindelijk raketten –het hoeven er niet eens zoveel te zijn– die veel zwaarder zijn dan nu, met wie weet wat voor rotzooi erin, en wie weet waar vandaan, de woonwijken van Tel Aviv en West-Jeruzalem zullen bereiken. En daar even veel dood en verderf, en uiteindelijk veel meer, zullen zaaien dan de Israëlische bombardementen op Gaza nu doen. Om over de Israëlische reactie dáár weer op nog maar te zwijgen.
Disproportioneel natuurlijk, wat weer niet mag van de VN, Nederlandse oud-bewindslieden en de commentatoren van deze krant. Proportioneel mag wel, begrijp ik, waarmee het aloude ’oog om oog, tand om tand’ toch weer een nieuwe invulling én de zegen krijgt van de VN, Nederlandse oud-bewindslieden en de commentatoren van deze krant. Helaas duren ’proportionele oorlogen’ meestal langer.
Johan ten Hove lezer te Sint Jansklooster
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.