Doorbraak van Painted Black

Dat Salinero op stal bleef, was een tegenvaller, maar het persoonlijk record dat Anky van Grunsven met Painted Black neerzette, was een fraaie compensatie.

En weer kwam het duel der dansende diva’s er niet van. In een trots persbericht, enkele dagen voor het evenement, had de organisatie van Jumping Amsterdam de driestrijd tussen Anky van Grunsven, Isabell Werth en Adelinde Cornelissen – of moeten we zeggen tussen Salinero, Satchmo en Parzival? – nog zo prominent geannonceerd.

Het had de topattractie moeten zijn, maar Salinero en Satchmo waren er niet en Parzival liet het geschrokken afweten. Zo resteren in het binnenseizoen nog twee mogelijkheden om het drietal in onderlinge competitie te zien: Indoor Brabant (maart, Den Bosch) en de finale om de wereldbeker (april, Las Vegas).

De omgeving lijkt zich drukker te maken over de driekamp dan de rijdsters zelf. „Het maakt me niet uit wie er rijdt”, sprak Cornelissen nuchter. „Ik ga me niet druk maken over dingen die ik toch niet kan veranderen.” En Van Grunsven: „Jammer dat Adelinde uitviel, maar volgende keer kan het andersom zijn.” Werth, interesse veinzend: „O ja?”

Cornelissen moest haar hengst vrijdag terugtrekken toen het dier tot tweemaal toe schrok van voeten die onder de boarding vandaan kwamen. Ze bleef er opmerkelijk koel onder.

„Het is wel vaker gebeurd. Ik ken hem. Soms gaat het wel goed. Londen en Mechelen, waar ik won, zijn ook drukke pistes. Het is alles of niks, en dit keer was het niks.”

Ze lag daardoor uit de wedstrijd maar mocht een dag later als verkenner de kür op muziek voorrijden. „Hij heeft een kwartier in de piste staan draaien, dacht: hier moet ik niet wezen. Toen was het over. Daarmee kon ik het probleem goed oplossen. Het is een kwestie van karakter; hij is erg sensibel. Paarden hebben dat nodig. Parzival vindt de ring echt niet erg, maakt zich groot bij applaus, maar voor onbekende dingen is hij te schrikachtig.”

Bondscoach Sjef Janssen was onder de indruk van de verkenning. „Parzival is een goed paard en dat kind is ijverig leergierig. Met zo’n proef had ze heel sterk meegedaan. Het was de beste proef die ik haar ooit heb zien rijden.” Cornelissen: „Als-ie loopt, dan loopt-ie.”

Goed nieuws voor de Nederlandse dressuursport was de doorbraak van Painted Black, Van Grunsvens tweede paard. De combinatie scoorde voor het eerst boven 81 procent (81.250) en won daarmee de wedstrijd. „Ik wist wel dat hij het kon, maar de hoofdarena in de RAI is wat anders dan de bak thuis. Soms heb ik het gevoel dat hij van de hal onder de indruk is, maar hij is niet lui, niet kijkerig en zeker niet spooky.”

Janssen meent dat Painted Black in de klasse van de drie jaar oudere Salinero zit. „Het is een mooi paard voor Londen 2012. Het enige nadeel is dat hij een hengst is. Of dat op te lossen is? Ballen knippen, maar daar zal de eigenaar niet blij mee zijn.”

Aan de wereldbekerfinale in Las Vegas wil Van Grunsven wél met Salinero, die sinds de Olympische Spelen rust heeft gekregen, meedoen. Dat kan nog een probleem opleveren. Volgens de voorschriften mag een ruiter in de finale alleen een paard berijden waarop hij aan ten minste twee wereldbekerwedstrijden heeft meegedaan.

Van Grunsven, als bekerhoudster geplaatst, is nog niet met Salinero in de ring geweest. Dat kan, om logistieke redenen, alleen nog in Den Bosch en daarmee zou de combinatie niet aan de deelnamevoorwaarden voldoen. „Het is de vraag of ik startgerechtigd ben”, constateerde Van Grunsven. „Die voorwaarde is nota bene op aandringen van Sjef tot stand gekomen.” Echtgenoot Sjef Janssen bleef er kalm onder. „Het is nu eenmaal niet anders. Zonder Salinero doen we niet mee. Dan wil ik de organisatie nog wel eens zien die de wereldbekerhoudster laat afhaken.”