Het weer van daarnet

We schrijven met de gordijnen dicht, want dit gaat over het weer.

Niet het weer dat we zouden zien als we de gordijnen zouden openen, maar het weer zoals ons dat virtueel tot ons komt. Twee schermen staan open, met op het één buienradar.nl en op het ander zonneradar.nl. We zullen, zonder weersinvloeden van buitenaf, het weer eens volledig gaan doorgronden. Met echte info van het net.

Ik volg de gebeurtenissen sinds een uur of anderhalf. Op de buienradar is heel de Benelux te zien. De Benelux is helemaal groen. Het zeewater is donkerblauw. Langzaam, en in schokkende bewegingen heb ik een lichtgrijs wolkenplukje vanuit Noord-Frankrijk de grens met België zien passeren. Het bewoog in de richting van Zeeland, maar brak uiteen in kleine, zich oplossende brokjes. Meer kan ik er niet van maken. Nederland blijft strak groen.

Op de zonneradar zie ik alleen Nederland. Hier is het land zacht geel, donkergeel, bruin. Als je de animatie aanklikt, bewegen de kleuren in en uit elkaar, als in zo’n lavalamp. Over het land liggen rode stippen verdeeld. Dat zijn locaties van terrassen: want zo kun je zien op welk terras de zon schijnt. Ieder terras is met een eigen weerstationnetje uitgerust, dat de zonnekracht meet en die gegevens elke twee minuten doorstuurt naar de site. Dan krijg je kwalificaties als geen zon, zwak zonnig, een beetje zonnig, half zonnig, zonnig, en zeer zonnig.

Stel namelijk, zo hoorde ik deze week bij de presentatie van de door een biermerk opgezette site, stel dat u zin heeft in een terrasje, dan klikt u eenvoudig uw favoriete terras aan en ziet meteen of er zon is en of uw favoriete tafeltje in de zon staat, is dat niet fijn?

Ja, dat leek me fijn. En dus zit ik nu, achter gesloten gordijnen op mijn scherm te kijken of mijn favoriete Utrechtse terras, op enkele fietsminuten hiervandaan, in de zon ligt. Het is al een beetje zonnig geweest, en toen weer zwak zonnig, en nu weer half zonnig, de zonneradar meldt telkens de actuele situatie, maar ik weet niet goed, wanneer ik nu als een haas op mijn fiets springen moet, en mijn favoriete tafeltje, dat zie ik ook niet, want zo’n weerstation is natuurlijk geen webcam. Tegelijkertijd meldt de radar dat het zonnigste terras op dit moment Molly Malone is in Enschede, o nee, toch niet, nu is het café Pumpke in Den Bosch en dat terras van mij is teruggezakt naar een beetje zonnig, het voelt zelfs ineens wat frisjes aan in vergelijking met Pumpke in Den Bosch, o nee, dat is nu Flinsterling in Breda, pardon, Ons Caffeej in Uden, ja, dat krijg je met die twee minuten verversingen. En anders dan buienradar geeft de zonneradar geen voorspellingen. Hij registreert alleen het hier en nu. Het nu van twee minuten geleden. En dat is wat tot me doordrong achter die schermen: niets is zo oud als het weer van twee minuten geleden.

Ik trok de gordijnen open. Het was zwak zonnig. Ik keek naar het scherm. Het was zeer zonnig, daarnet, bij It Foraûnder in Offingawier.