Dagboek Gaza

Natuurlijk gun ik Soehair Karam haar persoonlijke mening en gevoel over de situatie in Gaza (Dagboek pagina Wereld). Ze is tenslotte inwoner van een gebied dat onder vuur ligt. Daar wordt ze bang van, ondervindt ze last van, wordt ze boos en verdrietig over. Ik denk dat ik niet veel anders zou schrijven of misschien nog wel feller.

Wat me tegen de borst stuit is de indruk die Trouw wekt dat het hier om een journalistieke bijdrage zou gaan. Soehair Karam werd aangekondigd als `medewerker` en staat afgebeeld in beschermende kleding waarop heel duidelijk `PRESS` te lezen staat. Dat terwijl er van journalistieke weging in haar bijdragen geen enkele sprake is. Karam schrijft zeer persoonlijk notities uit een door oorlog geteisterd gebied. Zij opereert niet als lid van de pers maar gewoon als een mevrouw die kennelijke stukjes schrijven kan.