Israël gaat vol twijfels naar stembus

„Ik ga absoluut Lieberman stemmen. Ik ben voor zijn lef. Hij wil wat ik wil: ze een lesje leren, en met ze bedoel ik de Palestijnen. Hij wil de zaak daar in Gaza afmaken en niet zoals ze nu hebben gedaan halverwege ophouden. Lieberman is niet zoals de anderen die er alleen maar op uit zijn een zetel te bemachtigen om er dan op te gaan zitten en niets meer te doen. Hij wil doen. Zijn leuze is ’zonder loyaliteit, geen burgerrechten’, en daar ben ik het helemaal mee eens. Wie hier wil wonen moet trouw aan de staat zijn. Ik vind niet dat de Arabieren in Israël het leger in moeten, want ze zijn een vijfde colonne. Maar ze kunnen wel een nationale dienstplicht vervullen, in ziekenhuizen en dat soort dingen. De naam van de partij van Lieberman zegt voor mij alles: Jisrael Beetenoe, Israël is ons huis, dat betekent dat je voor ons land bent.”

„Ik zit zo te twijfelen of ik ga stemmen. Zeker na die oorlog. Gek genoeg heb ik wel juist mijn familie overtuigd dat ze Chadasj moeten stemmen (een Arabisch-Joodse partij - red.) Tegelijkertijd is het zo zinloos, want die hebben helemaal geen invloed. En er komt toch een rechtse regering. Maar we moeten ons ook tegen Lieberman weren. Die krijgt alleen maar meer zetels. Verschrikkelijk. En ik wil dat we tenminste onze eigen Arabische vertegenwoordigers hebben die voor ons opkomen. Weet je wat ik het liefst zou willen? Dat er hier rust komt, en gelijkheid tussen alle burgers van dit land, Joden en Arabieren. Ik zou me zo graag als een volwaardig burger van dit land willen voelen, net als alle anderen, en niet als een Arabische, die wat ze ook doet en hoe ze haar best doet altijd als tweederangs wordt gezien, op het werk, op college, op straat. We praten wel over co-existentie, maar ik merk er niets van. Ik betwijfel ook of dat ooit mogelijk is.”

„Natuurlijk stem ik Likoed, dat is mijn partij, altijd al. Netanjahoe is de enige leider die hier orde op zaken kan stellen. We hebben hier zoveel ingewikkelde problemen en Bibi is de juiste man op de juiste plek om over ons te waken. Hij heeft zich al bewezen als staatsman, hij kent de wereldleiders. Ik weet dat hij niets zomaar op zal geven, zonder de juiste prijs te eisen. Ik ken Tzipi ook, maar ze haalt het niet bij Bibi. Ik ben indertijd niet met Sjaron naar Kadima gegaan, omdat Sjaron eigenlijk altijd alles heeft vernietigd wat hij opgebouwd heeft, de nederzettingen, de Likoed. Maar ik ben en blijf Likoed. Neem de evacuatie uit Gaza. Wat hebben we er voor teruggekregen? Sjaron zei toen dat als er ook maar een raket zou worden afgevuurd, we meteen terug zouden slaan. Acht jaar hebben we hier raketten gehad en nu pas zijn we ten strijde getrokken en zijn we er weer met lege handen vertrokken. Onder Bibi zal dat niet gebeuren.”

„Ik ga denk ik Arbeiderspartij stemmen, maar ben nog niet honderd procent zeker. Het is meer dat ik de anderen niet zie zitten. Barak ken ik nog uit het leger. Ik was twee jaar beroeps. Als (de linkse - red.) Meretz invloedrijker was, zou ik daarop stemmen. Tzipi Livni... ’t kan zijn dat die deugt, maar die partij van haar bestaat uit een zootje opportunisten. Bibi stem ik zeker niet, die vertrouw ik voor geen cent. Als Arik (Sjaron - red.) er nog was, had ik wellicht op hem gestemd. Als mens deugde die misschien niet, maar wel als leider. ’Gaza’ is niet van invloed bij mij. Ik denk dat ze alle drie – Livni, Bibi en Barak – hetzelfde gehandeld zouden hebben. We moesten een balans creëren na al die raketten, maar we zijn wel erg hard opgetreden en ik besef dat het niets oplost. Er is geen oplossing. Volgens mij dragen de Palestijnen ook schuld. Zij wilden zoveel slachtoffers. Golda Meir zei het al: ’Ik zal de Arabieren nooit vergeven dat ze ons dwingen hen te doden’.”

„Ik ben nog niet helemaal zeker. Alle drie de kandidaten, Bibi, Tzipi en Barak, trekken me niet echt. Ze hebben zich geen van drieën bewezen en we leren kennelijk ook niet van onze fouten.

Bibi heeft zijn kans gehad en is niet erg geslaagd als premier. Ik ben nog jong en ik wil een ander soort land, een land met meer optimisme, zonder al die oorlogen. Misschien dat het Tzipi wordt. Misschien, omdat die me nog het meest raakt, nog het meest een soort lichtpuntje uitstraalt en ook een net iets andere nadruk legt.

Ik ben nog maar 26 maar dit zijn voor mij al de vierde verkiezingen. De vorige keer heb ik Bibi gestemd. Ik ben opgegroeid in een familie die rechts noch links is, we zijn gematigd, we zoeken de rust. Ik heb in het leger gediend, ik doe mijn reservistendienst, en ik houd van dit land, ik ben trots op dit land en wil hier mijn kinderen grootbrengen. Nee, ik heb ze nog niet, maar met Gods hulp vind ik een echtgenoot.”

„Ik weet nog niet wat ik ga stemmen. Ik twijfel tussen alle kandidaten. Tussen Sjas en Lieberman en tussen Livni en de Likoed. Ik kies pas in het stemhokje. Misschien wordt het wel Sjas (religieuze partij van de oriëntaalse Joden - red.), zodat er wat meer religie en normen en waarden in dit land zijn, zodat we beter beseffen hoe we moeten leven en waar we wonen.

De oorlog in Gaza is niet van invloed op mijn keuze. Dat is een uitzichtloze situatie, wij kunnen niet voorgoed met hen afrekenen en zij niet met ons. We verkeren al honderd jaar in oorlog en een oplossing is er niet. Niemand kan dat oplossen, geen Bibi en geen Tzipi en ook Sjas niet. Ben Goerion heeft het al eens gezegd: ’We leven hier bij ons zwaard en ons werk’. Wie dat niet wil, moet hier niet wonen... Misschien dat God het kan oplossen, of Obama?”