Praten over abortus mag onder president Obama

De nieuwe regering in de VS doet niet meer krampachtig over abortus. Buitenlandse organisaties die zwangerschapsonderbreking acceptabel vinden, krijgen weer geld.

Geld van de VS mag weer naar buitenlandse organisaties die abortus acceptabel vinden. Een besluit van president Barack Obama lag gisteren ter ondertekening klaar.

Het verbod, in de VS bekend als ’de internationale muilkorf’, verbiedt het geven van belastinggeld aan instellingen in het buitenland die abortussen verrichten. Zelfs het noemen van abortus als mogelijkheid in een advies aan een ongewenst zwangere vrouw, betekent voor organisaties in ontwikkelingslanden uitsluiting van Amerikaanse hulp.

De regel is in 1984 ingevoerd door de Republikeinse president Ronald Reagan, afgeschaft in 1993 door de Democraat Bill Clinton en opnieuw ingevoerd in 2001 door de vorige president, George Bush. Ook die deed dat in zijn eerste dagen als president. Abortus is in de VS legaal, maar fel omstreden. De muilkorfregel was voor Republikeinse presidenten een gemakkelijke manier om te laten zien dat ze aan de goede kant stonden, ook al lag een verbod op abortus niet binnen hun mogelijkheden.

De president maakte donderdagavond laat bekend dat twee zeer ervaren politici te hebben benoemd tot speciaal afgevaardigde voor twee brandhaarden in de wereld. In Afghanistan en Pakistan zal Richard Holbrooke proberen de inzet van Amerikaanse troepen ’wel tien keer zo effectief’ te maken. Over de door hem gewenste vergroting van het aantal Amerikaanse militairen in Afghanistan zei Obama bij de aankondiging van de benoemingen niets concreets.

Voor het Midden-Oosten gaat John Mitchell zijn best doen, een voormalige senator die eerder in het Noord-Ierse vredesproces een cruciale rol speelde.

De benoeming van zware mensen op deze posten betekent dat minister van buitenlandse zaken Hillary Clinton niet zelf wil proberen het van de VS gehoopte vredestichten tussen Israël en de Palestijnen klaar te spelen. Volgens medewerkers ziet ze de vruchteloze pogingen van haar voorganger Condoleezza Rice, die aan het eind van haar ambtstermijn bijna elke maand naar het Midden-Oosten ging, als een voorbeeld dat geen navolging verdient.