nieuwe boeken poëzie

Idema, lange tijd hoogleraar Chinees te Leiden, is ook een ’dwangmatig’ vertaler. Dit is zijn hoogstpersoonlijke keuze uit drieduizend jaar Chinese poëzie, waaruit een voorkeur blijkt voor dichters die níet tot het establishment behoorden. Met uitgebreide toelichting.

Keuze uit de poëzie-in-opdacht van de dichter des vaderlands: dat is Van Wissen nog tot 29 januari.

„O bed van het hotel! O bed zo zoet! van witte vlekken en van dauw het laken (...).” dichtte Federico Garcia Lorca. Uit het brede scala van liefdespoëzie werd een heel gevarieerde keuze gemaakt (van hoofse poëzie tot pornografie,van Sappho tot Anne Sexton) - en steeds mét het origineel erbij.. Anders dan in veel, bloemlezingen is al die poëzie wel van constant niveau.

Mircks derde bundel ademt een melancholie die vaak wat hol klinkt, bijvoorbeeld in deze impressie van zijn streek (Mirck is stadsdichter van Zutphen): „Hier stroomt kalm en stil / wat Berkel heet en niemand / weet waarom voorbijgaand / water sterren weer (..)”.

De bekende reisschrijver schreef ook enige poëzie, met de tragikomische toon die we van hem kennen: „de dag begon zo zonder / aardigheid het slechte weer / krioelde in de straten.”

De Faerüer-eilanden (tussen Schotland en IJsland) kennen een eigen taal: dit boek bundelt werk van acht hedendaagse dichters. „In de kom zit ijskoud water. / Op de bodem vind ik / de zon terug – / als was ze de dooier / in een eierschaal.”

„Ieder gedicht is een compositie van gedachten”, zo typeert de uitgever deze nieuwe bundel van Hirs, die ook naam maakt als componiste. Heldere poëzie: niet naar binnen, maar naar buiten gericht, bijvoorbeeld naar het heelal: „Is het donker genoeg zie je Jupiter (..).”

„Grote speakers smijten angst in de kelder (...).” Zulke heftige woorden gebruikt Al Galidi in deze opvallende geëngageerde bundel, waarin het gaat over oorlog, marteling, onvrijheid, vreemdelingenhaat.