Een welkome vernieuwing

Losjes omgaan met het verschil tussen enkelvoud en meervoud begint gelukkig een wijdverbreide gewoonte te worden. Een hoofdartikel in Trouw gaf er deze week nog een treffend voorbeeld van: „Niet alleen premier Balkenende, maar ook oud-minister van defensie Kamp zijn van mening dat ”.

Geregeld ook kan men constructies begroeten als de media weet het beter, negen van de tien schrijft vrijwel foutloos, negentig procent van de lezers zijn het ermee eens en critici worden zelden de mond gesnoerd.

Meer dan één lezer ergeren zich hier misschien nog aan, maar wat mij betreft, is dit een van de taalontwikkelingen die mag worden verwelkomd. Journalisten wordt en worden er heel wat hoofdbrekens mee bespaard. Er zijn er nog die zich afvragen of Jan en alleman hun proza begrijpt dan wel begrijpen, of het nul fout dan wel nul fouten bevat en of oude schoolregels nieuw leven moeten dan wel moet worden ingeblazen. Als de hier geschetste tendens in 2009 doorzet, en dat verwacht ik, is en zijn dit soort kwesties voorgoed verleden tijd.

Hopelijk blijft het niet bij deze bescheiden vernieuwing. Er valt op dit gebied meer overbodige franje op te ruimen. Het onderscheid tussen enkelvoud en meervoud is immers vaak overbodig. Als drie meter en vier euro ermee door kan of kunnen, waarom dan vijf blunder en zes flater niet? En als Engelstaligen haarscherp kunnen onderscheiden tussen I come, you come en we come, waarom zouden wij dan moeite moeten hebben met ik knoei, jij knoei en ook wij gooi er met de pet naar?

Misschien zit een te groot deel van de taalgebruikers zulke veranderingen nog niet lekker, omdat ze nu eenmaal op school zijn ingepeperd wat goed Nederlands is. In dat geval kunnen ook de kranten maar beter op het hart worden gedrukt zich aan de traditionele voorschriften te houden. Voorlopig althans, want of een aanzienlijk percentage van de oudere Nederlanders het nu leuk vinden of niet: op de duur staat ze ingrijpende veranderingen te wachten en maak vrijwel alle landgenoten er een potje van.