Rookcafé De Kachel voor de rechter

Het Groningse café De Kachel staat vandaag voor de rechter voor het negeren van het rookverbod in de horeca. Primeur voor het huiskamerkroegje dat alle ogen op zich gericht weet.

Honderden kroegen in het hele land haalden de asbakken weer voor de dag, maar zij liepen er niet zo mee te koop. Café De Kachel wel. Eigenaar Ronald Sannes: „Wij zeiden: Kom maar op.”

Dat is misschien de oorzaak dat Ronald en zijn broer Jeroen als eerste kroegbazen voor de rechter moeten komen. Vanmiddag mogen zij de meervoudige strafkamer in Groningen uitleggen waarom ze het horecarookverbod, dat sinds afgelopen juli geldt, naast zich neerleggen. De Stichting Red de Kleine Horecaondernemer, waar honderden even ongehoorzame caféhouders bij zijn aangesloten, betaalt de advocaat.

Acht weken heeft De Kachel zich aan het verbod gehouden. „Nog twee weken langer en we waren failliet gegaan”, zegt Ronald Sannes (25).

Met zijn broer Jeroen (27) nam hij de piepkleine kroeg aan het Schuitendiep drie jaar geleden over. Ronald was loodgieter, Jeroen deed een hbo-opleiding. Hun nieuwe doel werd: een kroeg voor feesten en voetbal kijken. Het werd ietsje meer. Klanten noemen zijn zaak volgens Ronald huiskamercafé. Zeven avonden en nachten per week kunnen ze er terecht. Toen het casino aan de overkant een afzaklocatie zocht voor personeel, kwamen de maandag en dinsdag er ook bij. „We waren die dagen eerst dicht, nu gaan we om een uur ’s nachts open tot negen uur de volgende ochtend.”

De buitengevels van De Kachel zijn beschilderd met oranjegele vlammen. Die zaten er al op, voor de broers van de gemeente begrepen dat het niet mocht. „We hebben er nooit meer wat van gehoord.”

Binnen de typische kroegparafernalia. Een hoekbank met oranje kussens, lampen van oranje rijstpapier en levensgrote Ruud van Nistelrooys tegen het plafond.

„We trekken publiek van 16 tot 80.” Vanavond zijn er vooral jonge kerels van twintig, dertig. Moeder Sannes (niet-roker) en Ronalds vriendin Tamara achter de bar, zijn de enige vrouwen. Drie beeldschermen laten zijn hoe FC Groningen thuis van NEC wint. Nu en dan komen er gasten bij. Een groepje studenten, twee werknemers van de Praxis, een jeugdzorger. Maar vol is anders. Jeroen Sannes waarschuwt: „Doe straks maar keer vier.” Van hier zijn vijf taxi’s vertrokken naar stadion de Euroborg, om na de wedstrijd weer voor De Kachel te stoppen.

Ronald schat dat 90 procent van de klandizie rookt. Sigaretten, shag en de casinomensen sigaren. Twee jonge technici uit Arnhem, die een meerdaagse klus hebben bij een kaasfabriek in Bedum, zijn verbaasd dat ze een peuk mogen opsteken.

De Kachel heeft het niet drukker, door het negeren van het verbod. „De omzet is weer op het oude niveau.”

Het café kreeg al zes boetes van driehonderd euro elk. Op de bar staat een collectebus. Van de inhoud kunnen vijf boetes betaald worden, maar De Kachel en de Stichting Red de Kleine Horecaondernemer houden de hand op de knip tot desnoods de hoogste rechter. Hun heilige overtuiging: niet zij gaan over de schreef, maar de wetgever die hen met het rookverbod in het nauw dreef.