Kredietcrisis treft ook futsal

Na het vertrek van de hoofdsponsor verdween FC Blok/ Carillon Boys uit de topdivisie van het futsal. Daarmee eindigde een glansperiode onder coach Pusic abrupt.

Met een brok in de keel nam trainer Marino Pusic een uur voor de streekderby met Marlène het woord in de kleedkamer van sporthal De Walvis. De avond ervoor had hoofdsponsor Blok hem verteld zich per 1 januari terug te trekken. Onvrede met het bestuur en acute financiële nood lieten de man geen keus. Zonder diens steun moest FC Blok/Carillon Boys zich terugtrekken uit de topdivisie futsal.

De speech van Pusic inspireerde de koploper uit Beverwijk tot een eervol slot (5-3). „We slaagden erin als een kampioen afscheid te nemen”, vertelt de Doetinchemmer. Direct na afloop volgde een emotioneel tafereel. Rond de middenstip omhelsden spelers en coach elkaar. „Daarbij vloeiden flink wat traantjes”, zegt Pusic. „Zonder wrok gingen we uiteen. Ik heb iedereen bedankt voor de mooie momenten.”

Desondanks deed de onheilstijding pijn. Met dank aan de geldschieter ging Pusic in de zomer van 2007 aan de slag in Beverwijk. De geboren Kroaat verzamelde in recordtempo de beste zaalvoetballers van het land om zich heen en vormde een schier onverslaanbaar team. Met een landstitel, een Supercup en plaatsing voor het hoofdtoernooi van de Champions League schreef hij clubhistorie. Het mocht niet baten.

„In Hongarije schaarden we ons in september bijna bij de laatste zestien ploegen van Europa”, vertelt Pusic. „De top lag binnen handbereik. Ik schreef direct een plan van aanpak om die stap in de toekomst te kunnen realiseren. Aan de spelers lag het niet. Die wilden met ingang van volgend seizoen zes keer in de week gaan trainen. Dat is uniek in Nederland.”

Pusic merkte bij terugkomst dat een akkefietje de uitvoering van zijn ideeën hinderde. Ergernis over een administratieve blunder had voor een barst in de relatie tussen de hoofdsponsor en de zaalvoetbalclub gezorgd. Blok wilde als FCB het nieuwe seizoen ingaan. Carillon Boys, dat verwees naar een buurtcafé, bezoedelde de uitstraling. FCB klonk ook beter in Europa. Doordat het bestuur het verzoek tot naamswijziging te laat indiende bij de KNVB, ging de bond niet akkoord.

„Die misser zat Blok heel hoog”, zegt Pusic. „Al speelde er op de achtergrond waarschijnlijk nog meer. De naamsverandering hoorde bij een traject van verdere professionalisering. Het kroegimago – dat we met ons spel al flink hadden weggepoetst – moest van hem verdwijnen. Blok draaide gelukkig bij en zegde me toe het seizoen af te maken.”

Door de kredietcrisis moest Blok die belofte breken. Zijn machinebedrijf, gesitueerd in het IJmondgebied, raakte in zwaar weer en lag rond de jaarwisseling twee weken stil. „Niets aan te doen”, verklaart Pusic. „Al deed de mededeling pijn. Als je een sportman zijn ambitie afneemt, tref je hem het hardst. Titelprolongatie of het behalen van de ’dubbel’ lukt niet meer. Dat stak me nog het meest.”

Rauwe emotie maakte snel plaats voor realiteitszin. Tijdens een korte vakantie met zijn gezin in zijn geboorteplaats Mostar doorzag hij de zwakke structuur van de top in het futsal. Anders dan in het veldvoetbal, waar Pusic zijn sporen verdiende, steunen veel clubs op een uiterst broos fundament. De grillen van een veelal amateuristisch verenigingsbestuur en sponsors zonder lange adem, concludeerde hij, staan structurele groei in de weg.

„Het voelde alsof een luchtballon werd lek geprikt”, vat Pusic, manager van een non-profitorganisatie, de situatie in Beverwijk samen. „Al kan ik later misschien zeggen dat deze onverwachte breuk op een goed moment kwam. Ik heb niet de illusie dat het er bij andere clubs beter aan toegaat. Je bouwt aan een team, zet een ambitieus jeugdplan op, presteert geweldig en plotseling valt alles in het water. Kennelijk kan het zo lopen.”

Pusic (37) wil de komende maanden zijn aandacht verleggen naar het veld. In de Balkan, waar hij opgroeide, wil de ex-prof trainerspapieren halen. Zijn netwerk en goede naam doen in voormalig Joegoslavië veel deuren opengaan. Zo behoorde hij in 1991 tot de selectie van Rode Ster Belgrado, dat in Bari in de finale van de strijd om de Europa Cup 1 na strafschoppen afrekende met Olympique Marseille.

„Ik zat destijds in maatkostuum op de tribune”, vertelt de eens talentrijke middenvelder trots. „Een geweldige ervaring, ook al speelde ik niet. Rode Ster had een team met vedetten als Prosinecki, Mihaijlovic, Binic en Savicevic.” Van zijn uitverkiezing, jaren later, voor de allereerste duels van het nationale team van Bosnië-Herzegovina genoot hij nog meer. „Dat betekende veel voor de mensen daar.”

Hoewel zijn actieve carrière op een uitstapje naar 1. FC Köln na geen grote hoogten nam, kijkt Pusic terug op een kleurrijke periode. Spijt of frustratie over gemiste kansen heeft hij niet.

„Zo zit ik in elkaar. Ik kijk nooit in wrok achterom. Ook nu niet. Aan FC Blok/Carillon Boys kleven louter mooie herinneringen. Dat ik nu een overstap naar het veld overweeg, doet daar niets af aan. Ik houd van het spelletje. Mijn nieuwste inzichten over het futsal duwen me wellicht een andere richting op.”