Als het over Waarheid gaat, verkrampen mijn lippen

Zonder religieuze beleving geen religie – misschien is ze wel de kern ervan. Toch lees je er maar weinig over. In deze rubriek beantwoorden mensen vragen over wat ze op religieus gebied hebben beleefd. Vandaag: Rinus van Warven.

Heeft u wel eens beleefd dat God tegen u sprak?

„In dat geval zou God een dimensie buiten mijzelf zijn. Daar krijg ik beelden bij van een stem, een mond en ogen, en daar geloof ik niet in. Ik geloof wel dat de Eeuwige aanwezig is waar een aantal mensen met elkaar het leven in stilte probeert te vieren. Maar dat hij zou spreken? Nee.”

U vertelt wat u gelooft, maar wat hebt u beleefd?

„Ik heb wel een aantal keren meegemaakt dat God mij leek aan te spreken. Zo kwam ik in het kleine winkelcentrum vlakbij huis eens een jongen tegen die zich jarenlang in het criminele circuit had opgehouden met drank, drugs en prostitutie. De jongen sprak mij aan omdat hij me herkende uit de tijd dat ik pastoraal werker was. Hij vertelde zijn verhaal, in zoverre het me niet al bekend was. Hij was bezig met zijn verleden in het reine te komen, zei hij, en hij zou zo graag eens in contact komen met iemand die hem kon vergeven zodat hij een nieuwe start kon maken. Op dat moment ging er door mij heen: Van Warven, nu ben jij aan de beurt. Trek je bek open en vergeef die jongen, hier en nu. Ik had het gevoel in contact te zijn met een hogere dimensie en ja hoor, daar tussen de buurtsuper en de bloemenzaak kwam er een aantal hoge woorden uit mijn smoel. De jongen begon te huilen en ging met zijn hoofd tegen mijn schouder aan staan. Ik was sprakeloos. Hier was iets gebeurd wat ik niet had gepland, wat niet uit mijzelf kwam en wat hem en mij verlichtte.

Later heb ik nog wel getwijfeld of ik er goed aan had gedaan hem te vergeven, of ik het hem niet al te gemakkelijk had gemaakt. Maar een paar weken later kwam ik hem weer tegen en hij vertelde dat hij weer bij zijn ouders verbleef. Ze hadden elkaar vergeven.”

Hebt u God bedankt?

„Ja. Met een grapje. Ik heb hem gezegd: ’Als je nog eens wat hebt, weet me dan te vinden. Maar dan moet jij maar bepalen wat ik moet doen, want ik kan de consequenties van jouw ingrepen niet overzien’.

En zo geschiedde. Ik reed om twaalf uur ’s nachts op de snelweg en zag een menselijke gestalte staan. Moest ik stoppen of doorrijden? ’Eeuwige’, zei ik, ’waarom moet ik hier op dit moment langsrijden? Als jullie vinden dat ik moet stoppen moeten jullie me wel helpen. En als ik dan een mes tussen mijn ribben krijg, vind ik dat niet erg aardig van jullie.’ Het bleek een vrouw die uit de auto van haar vrienden was gezet. Ik heb haar maar even thuisgebracht.”

Toeval of van hogerhand bepaald?

„Ik ben sprakeloos, weet het niet, wil het niet eens meer weten. Want zodra ik het met mijn verstand analyseer, gaat mijn hart protesteren. Het niet meer over God willen redeneren is de erfenis van mijn theologiestudie: heel positief.

Dus als mensen als Knevel en Ephimenco van alles over de schepping beweren – zes dagen of niet – dan denk ik: klets maar. Pak toch een fluit en zeg het daarmee. En als ik een dominee in de kerk over de schepping hoor preken, denk ik: pak toch je gitaar en zing: ’In den beginne zong God alles tot leven. God zong licht. God zong de lucht, het land en de zeeën. De planten en de bomen, de maan, de zon en de sterren.’ Laten we zingen, want als het over de Waarheid gaat, verkrampen mijn lippen. Alles wat niet met een fluit gezegd kan worden, kan maar beter niet worden gezegd.”

Waaraan moet het fluiten voldoen om religieus te zijn?

„Het moet hoop geven, warmte, perspectief, licht, liefde, zorg en aandacht.

Het gaat om het beeld achter de fluit. Druïden hebben een aantal aangename rituelen die je net als de fluit het leven in de diepte doen verstaan. We komen bij elkaar op een plek in de bossen en daar komen we tot rust. We roepen alle windrichtingen aan om op de hele wereld vrede te brengen. Zo simpel kan het. Deze symbooltaal vind ik heel krachtig, metafysische uitwerkingen interesseren mij niet zoveel. Iedereen associeert maar wat.

Ik doe mee omdat ik het verstandig vind te hopen dat er een wereld is waar liefde het voor het zeggen heeft. Dus probeer ik vlak voordat ik in de auto stap contact te maken met een andere dimensie of de Eeuwige, en vraag ik of hij mijn geest rustig wil maken zodat ik geen schade toebreng aan andere weggebruikers. Zulk ’fluitspel’ is waardevol en werkt.”