Clubreserves hoeven niet te vrezen

Met een oefenwedstrijd tegen Tunesië wordt vanavond het waarschijnlijk rustige interlandjaar 2009 geopend. Voor opwinding over Oranje’s clubreserves Van der Vaart en Huntelaar is geen reden.

Het Nederlands elftal is al even neergestreken in het noorden van het continent waarop het over zestien maanden aan de zuidkant, in Zuid-Afrika, mag worden terugverwacht voor het WK 2010. Met een oefenwedstrijd tegen Tunesië wordt vanavond het waarschijnlijk relatief rustige interlandjaar 2009 geopend. Als afgetekende koploper van zijn groep wachten Oranje daarin voorts vijf kwalificatieduels en voorlopig één oefeninterland, tegen Engeland.

De sportieve waarde van het uitstapje naar Afrika, waar vanavond de nummer 45 van de wereldranglijst wordt bestreden, zal gering zijn. Het wordt al het vierde oefenduel onder leiding van de in augustus vorig jaar aangetreden bondscoach Van Marwijk, die zich er bovenal op toelegt Oranje meer stabiliteit te bezorgen. Vooral met het oog daarop hechtte hij toch belang aan de tamelijk holle oefenwedstrijd van vorig najaar tegen Zweden (3-1), en dat zal vanavond in Tunis niet anders zijn.

Door de reserverol van de internationals Van der Vaart en Huntelaar bij hun club Real Madrid kan er in dit geval nog een ander accent worden gelegd, al is voor opwinding voorlopig geen reden. Van Marwijk waarschuwde het duo vorige week dat hun situatie niet al te lang mag voortduren. Maar zoiets is vaker gebeurd, bij menige voorganger van Van Marwijk.

Een zichzelf respecterende bondscoach dient de vinger in dezen te heffen. Maar ook Van Marwijk zal beseffen (of straks ondervinden) dat de uiterste consequentie, het schrappen van clubreserves bij ongewijzigde omstandigheden, nog niet zo eenvoudig valt te trekken in het verhoudingsgewijs nu eenmaal niet ruime Nederlandse aanbod.

Van Marwijk kan het Madrileense tweetal voorlopig enig respijt gunnen. In het WK-kwalificatietoernooi staan dit seizoen nog twee ’dubbels’ op de rol: eind maart en begin april tegen Schotland en Macedonië, en begin juni tegen IJsland en Noorwegen. Gezien de vooralsnog zorgeloze positie in de poule en dat niet al te zware programma is niet te verwachten dat de noodzaak tot ingrijpende maatregelen zich op die termijn al zal voordoen. Daarna zijn Van der Vaart en Huntelaar eventueel in de gelegenheid in de zomerse transferperiode, een jaar nog altijd vóór het WK, een andere club te zoeken – zoals dat in dergelijke gevallen nu eenmaal gaat.

In de achterliggende weken is hun weinig tot geen perspectief geboden door trainer Ramos, de opvolger van de ontslagen Schuster. Huntelaar was alleen in zijn eerste duel voor Real Madrid basisspeler. Vervolgens viel hij viermaal in, meestal in de slotfase, en afgelopen weekeinde kwam hij in het geheel niet in actie. Na de zes competitieduels van Real Madrid in 2009 heeft de voormalige spits van Ajax slechts 150 speelminuten achter zijn naam.

Van der Vaart werd juist bij uitzondering zaterdag tegen Racing Santander in de basisopstelling opgenomen. Hij werd twaalf minuten voor het einde vervangen. In de vijf wedstrijden voordien was hij steevast invaller. Van der Vaart staat sinds de hervatting van de Spaanse competitie op 213 speelminuten, niet eens een hele wedstrijd meer dan Huntelaar.

Oranje heeft trouwens nóg een karig bedeelde clubreserve in de gelederen, aanvaller Babel van Liverpool. Hij speelde in 2009 tot dusverre één volledige competitiewedstrijd. Driemaal viel hij kortstondig in. Zaterdag werd Babel, basisspeler toch weer eens, halverwege vervangen. Maar zijn situatie verschilt van die van de Real-reserves, zowel bij zijn club als bij Oranje. Babel wordt door Liverpool-coach Benitez meestal bewust als wisselspeler gebruikt omdat hij met zijn snelheid voor een wending kan zorgen. Vanwege die specifieke kwaliteiten wordt hij ook al langer voor Oranje geselecteerd, door Van Marwijk en diens voorganger Van Basten.

Babels positie zal daarom niet nu ineens in het geding zijn, en ook Van der Vaart mag als loyale en inmiddels 64-voudige international op de nodige clementie rekenen. Huntelaar heeft relatief het meest te vrezen. Ook vóór zijn degradatie bij Real Madrid was hij bij de nationale ploeg bepaald nog niet de onbetwistbare opvolger van de afgezwaaide spits Van Nistelrooij. Anderzijds was Huntelaar met zeven treffers in negen duels wél Oranje’s topscorer van 2008. Mede op grond daarvan zou Van Marwijk hem in Tunis ongetwijfeld graag enig vertrouwen laten herwinnen. Voor Huntelaars bestwil én voor dat van hemzelf, als een coach die niet in de gelegenheid is voor clubreserves rücksichtslos en zonder kwaliteitsverlies andere spelers te laten aanrukken.