Zelfs de theelepeltjes zijn heilig

Onrust bij de volgelingen van de vermoorde Pim Fortuyn: diens vroegere woonhuis en inboedel dreigt te worden geveild. Gegadigden zijn er in elk geval genoeg.

De opkomst is schamel gezien de opwinding in de media. Zo’n twintig Fortuynisten, meer is het niet, demonstreren op het duistere G.W. Burgerplein voor behoud van huis en haard van ’hun’ Pim. Geen toespraken, wel bloemen, van Stichting Beeld van Pim, die al een bankrekening heeft geopend voor giften tot instandhouding van het huis waar de politicus woonde tot hij op 6 mei 2002 werd vermoord.

Voorman Rinus van den Heerik wil dat het een museum wordt, zoals het Achterhuis van Anne Frank. Boos vergrendelt hij met een kettingslot het hek voor het huis en gooit het sleuteltje in een straatput. Wat hem betreft, verlaat er nog geen theelepeltje het pand. „Hij is de grootste Nederlander aller tijden”, zegt Marianne Houtzager, met Pim-muts op. „Ze hebben in Duitsland ook het huis van Konrad Adenauer bewaard, de grootste Duitser. Waarom kan dat in Nederland niet?”

De veiling van de inventaris staat gepland op 27 juni. Gealarmeerd door de aankondiging verdringen zich inmiddels de gegadigden. Fortuyns eigen Leefbaar Rotterdam wil dat het Rotterdams gemeentebestuur het huis in authentieke staat behoudt voor het nageslacht. Biograaf Leonard Ornstein pleit voor het opkopen door het rijk van inboedel en bibliotheek voor het Nationaal Historisch Museum dat in 2011 opengaat. En het CDA stelt voor voor een deel van de huisraad onder te brengen in het Huis van de Democratie in Den Haag, waarvoor het kabinet vergevorderde plannen heeft.

Secretaris Cathrien van Herwaarden ziet dat nog niet voor zich. „We hebben geen cent, dus we kunnen het nooit opkopen.” En spulletjes van Pim zouden dan lang moeten worden opgeslagen, want het voorlichtingscentrum over de democratie moet nog gebouwd worden. Al zegt Van Herwaarden geen nee tegen ’het bureau van Pim’ naast dat van vadertje Drees: „Dat zal waarschijnlijk wel mensen trekken.”

Leefbaar Rotterdam vindt dat de havenstad zelf het Palazzo di Pietro in stand moet houden. In de Rotterdamse gemeenteraad noemt woordvoerder Ronald Sörensen ’s middag het mogelijk ’verkwanselen van Pims werkomgeving en spullen’ een historische en onvergeeflijke fout. Hij krijgt bijval van vrijwel alle fracties.

Cultuurwethouder Rik Grashoff belooft contact te zullen zoeken met de eigenaren. „Maar we kopen niet het pand en zeker niet de hele inventaris. Het college gaat het om die onderdelen die het meest veelzeggend zijn voor Fortuyns denkbeelden en werkwijze.”

Alle belangstelling ten spijt, veilingmeester Geert Postma is nog niet gebeld. Hij schat de waarde van huis en inboedel op 8 ton à 1 miljoen euro, inclusief ’10 à 20 procent emotie’. Hij bestrijdt dat het de twee eigenaren alleen om geld gaat. „Daarom willen ze de bibliotheek van tienduizend boeken alleen als geheel verkopen.”

Ondanks andere berichten staat het hen vrij huisraad of pand los te verkopen. De vorige eigenaar, vastgoedondernemer Chris Thunessen, sprak volgens de veilingmeester al met Sotheby’s en Christie’s over een veiling. Postma vindt dat er krokodillentranen worden geplengd over Fortuyns erfenis. „Mijn cliënten hebben anderhalf jaar lang geleurd met duizend certificaten waarmee het Palazzo in stand kon worden gehouden. Er zijn er 87 verkocht.”