Beroepsgeheim in psychiatrie hindert moordonderzoek

De politie kan twee moorden niet oplossen, omdat een psychiatrisch ziekenhuis weigert medische gegevens van een verdachte te verstrekken.

Boos en gefrustreerd, zo kan de stemming in het Haagse rechercheteam dat de dood van een 32-jarige man en zijn 60-jarige moeder onderzocht, het best worden omschreven. Het team werd ontbonden: het onderzoek liep stuk op het medisch beroepsgeheim waar betrokkenen zich op beriepen.

Op de avond van 6 december 2007 worden de lichamen van een zoon en zijn moeder gevonden in een sloot op het terrein van psycho-medisch centrum Parnassia in Den Haag. Ze zijn verdronken en het lichaam van de zoon vertoont sporen van geweld die niet door hemzelf of zijn moeder veroorzaakt kunnen zijn.

Meteen wordt een rechercheteam geformeerd. En al snel komt een verdachte in beeld: een patiënt van Parnassia, die bekendstaat als gewelddadig en onvoorspelbaar. Bovendien hebben wel drie agenten deze man op 6 december bij de plaats delict gezien.

Maar het onderzoek komt niet veel verder, omdat Parnassia weigert medische informatie over de man te verstrekken. De recherche wil bijvoorbeeld weten hoe laat hij welke behandeling kreeg. Maar, stelt Parnassia, dat valt onder het medisch dossier en dat is vertrouwelijk.

De politie stapt naar de rechter om het dossier in handen te krijgen, maar die geeft Parnassia gelijk. „Het medisch beroepsgeheim weegt kennelijk zwaarder dan het oplossen van een moordzaak”, klaagt de leider van het rechercheteam Gijs Folsche in de korpskrant van Haaglanden.

„Ik begrijp wel dat de politie gefrustreerd is”, zegt A. Kruseman, voorzitter van artsenorganisatie KNMG. „Maar ik heb ook begrip voor Parnassia. Het beroepsgeheim is van groot belang voor het vertrouwen dat mensen in de gezondheidszorg hebben. Daar moeten we niet lichtvaardig mee omgaan.”

Medische dossiers zijn vertrouwelijk. „Alleen in zeer uitzonderlijke gevallen mag de politie zo’n dossier inzien”, legt Kruseman uit. „Twee zaken zijn van belang: de ernst van het misdrijf en de zwaarte van de verdenking.” Aan de ernst van het misdrijf zal het niet gelegen hebben in dit geval, veronderstelt Kruseman. „Dus zal de verdenking die de politie had niet zwaar genoeg geweest zijn, naar het oordeel van de rechter.”

„Het was voor ons ook een rare spagaat”, zegt een woordvoerder van Parnassia. „Enerzijds willen we geen politieonderzoek frustreren, anderzijds zijn wij de bewakers van de privacy van onze patiënten. En medische gegevens zijn zeker in de geestelijke gezondheidszorg nogal privacygevoelig. We hebben de politie op allerlei manieren geholpen. Onze medewerkers hebben vragen beantwoord, maar het medisch dossier krijgen ze niet.”