Patiënt mag van Klink meekijken

Het elektronische patiëntendossier moet absoluut veilig zijn, anders begint minister Klink er niet aan. Wanneer het zo ver is weet niemand.

Het elektronisch patiëntendossier (epd) komt er niet voordat het volledig veilig is en iedere patiënt er op een verantwoorde manier vanaf huis in kan komen en kan meekijken. Die toezegging deed minister Klink van volksgezondheid gisteren aan de Tweede Kamer. Hij gaf tegelijkertijd toe dat zoiets, alleen technisch al, niet al in september klaar zal zijn.

Een nieuwe streefdatum wilde de minister niet geven, maar hij vermoedt dat het ’een paar maanden tot een half jaar’ langer zal duren. Klink moet een groot deel van zijn toezeggingen nog uitwerken. Over twee weken praat hij opnieuw met de Kamer over het wetsvoorstel.

Klink kwam aan vrijwel alle bezwaren van de Kamer tegemoet. Alleen de PVV blijft het nut van een elektronisch dossier ten principale betwisten en de SP blijft sceptisch over de veiligheid van zo’n systeem.

Vanuit het werkveld blijft het epd op bezwaren stuiten. Artsen en specialisten twijfelen openlijk aan het nut van het grootschalig elektronisch uitwisselen van gegevens. Huisartsen werken nu vaak met regionale netwerken, waarin zij bijvoorbeeld medicijngegevens uitwisselen met apothekers en ziekenhuizen. Het is zelden nodig om op bovenregionaal niveau gegevens uit te wisselen. Mocht dat wel het geval zijn, dan volstaat vaak één telefoontje. Bovendien, dossiers zijn lang niet altijd compleet en geheel correct. Te breed verspreiden van die gegevens kan dan medische gevaren opleveren.

De minister beloofde de Kamer dat patiënten te allen tijde mogen kijken wat er in hun dossier staat en wie er op welk moment in heeft gekeken. Mocht uit dat overzicht blijken dat een zorgverlener ten onrechte in het dossier van een patiënt heeft gekeken, dan staan hier zware straffen op, tot en met het ontnemen van de toestemming om zijn of haar beroep verder uit te oefenen.

Volgens Klink levert een landelijk systeem alleen maar verbeteringen op. Alleen zorgverleners krijgen een pas waarmee ze gegevens van patiënten kunnen bekijken. Dat mogen ze pas doen als ze daarvoor toestemming van de patiënt hebben gekregen. Patiënten mogen ook nog kiezen of ze delen van hun medische geschiedenis willen afschermen. De bestaande regionale netwerken zijn over het algemeen minder goed beveiligd en patiënten wordt lang niet altijd toestemming gevraagd.