Er is niets mis met het maken van goede voornemens. Omdat de meeste mensen de neiging hebben hun persoonlijke doelstellingen op de langere termijn uit het oog te verliezen, kan zo’n jaarlijkse bezinning geen kwaad.
Het past ook binnen het christelijk denken waarin ’wedergeboorte’ en ’bekering’ dominante begrippen zijn. De regel van Benedictus uit de vijfde eeuw rept al over leefregels die voor een deel identiek zijn aan goede voornemens. Serieuze voornemens raken soms de keus tussen jouw leven of dood, degene die ze maakt is motivator en uitvoerder ineen. Mijn ervaring is dat je om goed bedoelde aandacht van anderen te omzeilen, zo’n voornemen daarom het beste alleen met jezelf kunt uitvechten.
Henk Lemckert Den Haag
Al meer dan dertig jaar neem ik mij op 1 januari heilig voor om het komende jaar minder boeken te kopen. Elk jaar moet ik constateren dat ik me toch weer heb laten verleiden en voor de bijl ben gegaan. Dit wil nog niet zeggen dat ik een loopje neem met mijn goede voornemen, integendeel. Als ik dit goede voornemen niet zou maken, zou ons huis helemaal een pakhuis zijn. Ik zoek dus altijd naar een legitieme reden om een boek aan te schaffen. Gelukkig is die meestal nog wel een keer gevonden. Het grote voordeel van het maken van goede voornemens is dat je durft te erkennen dat je zwakke kanten hebt. Ik ga er verder ook weer niet te krampachtig mee om want je moet het jezelf niet al te moeilijk maken!
Henk Sieben Rekken
Goede voornemens zijn van alle tijden. Bijna niemand, ontkomt eraan. Zijn we zo slecht bezig? Nee, doorgaans niet, maar schier alles in dit ondermaanse is voor verbetering vatbaar. Alleen goede voornemens maken als dat goed is voor jezelf en anderen en je van tevoren weet dat je het doel kan bereiken. Alleen jij kunt dat beoordelen. Een trainer kan behulpzaam zijn en honderd keer Yes you can roepen, maar jij bepaalt het resultaat.
Zelfvertrouwen is het sleutelwoord. Heb je dat niet, probeer dan als eerste dat op te krikken. Breng stemmen die roepen dat het niet lukt tot zwijgen door het resultaat breed te etaleren. Jij en niemand anders heeft het doel bereikt.
Wacht met het volgende voornemen tot je zoveel kracht en moed hebt vergaard dat je het zeker tot een goed eind brengt. Wil niets, waarvan je weet, dat het onbereikbaar is.
Krijn Coppoolse Wijhe
Ik kan mij voorstellen dat u, bij het schrijven van uw stukje over onze goede voornemens, met de vraag zit, waarom wij ons daar niet aan houden. Mogelijk op hetzelfde tijdstip formuleerde uw collega, Bert Keizer, het antwoord. Namelijk de bewering van Freud, dat we geestelijk nauwelijks baas in eigen huis zijn, want we worden geregeerd door gevoelens die we niet in de gaten en zeker niet in de hand hebben. Gelukkig is de drang om dit onvermogen te maskeren enorm groot, wat zo weer resulteert in situaties waarin gewenste gedragsverandering wel degelijk een mooi resultaat heeft opgeleverd.
Mieke van Schijndel Sint-Oedenrode
Dit moet haast wel dé tragiek van psychologen zijn: toont men aan dat na een goed voornemen de kans van slagen tienmaal zo groot is, zeuren de ’leken’ over de vele mislukkingen. Dat weten zij óók wel, maar daarmee is de stelling nog niet onwaar.
Het is net zoals met roken: toont men de significant verhoogde kans op longkanker aan, dan beginnen verstokte rokers mensen te noemen met longkanker zonder roken vooraf en straffe rokers zonder longkanker.
Willem van de Wijdeven Nijmegen
Veel mensen beginnen het nieuwe jaar samen met lotgenoten enthousiast aan het waarmaken van hun goede voornemens. Helaas zijn deze voornemens gedoemd te mislukken, want ze zijn in een opwelling ontstaan.
Goede voornemens hebben alleen kans van slagen als het hoofd én het hart er volledig bij betrokken zijn. In de jaren zeventig probeerde ik met regelmaat ’domweg’ te stoppen met roken. Maar al mijn pogingen mislukten.
Tot ik in de zomer van 1978 met steekhoudende argumenten, met mijn volle verstand en met een heilig vuur een einde maakte aan twintig jaar rookverslaving.
De voorbeeldfunctie voor mijn kinderen, het belasten van mijn medemensen en het overlijden van mensen uit mijn omgeving aan de gevolgen van het roken gaven mij zoveel geestelijke kracht dat ik bijna zonder moeite de laatste peuk wegwierp. En deze peuk ligt er nog steeds.
Hans van Baal Culemborg
Mensen houden zich niet aan hun goede voornemens omdat dit betekent dat je je gedrag en je gewoonten moet veranderen. Dat is niet zo gemakkelijk. Iets eenvoudigs als je sleutels op een andere plek opbergen, vraagt al gauw vier weken van aandacht.
Om ze te laten slagen is het nodig je af te vragen wat je precies wilt en hoe je dat wilt en kunt veranderen. Wat ga ik laten? Welke moeilijkheden kan ik tegenkomen? Hoe los ik die op? Hoe motiveer ik mezelf? Door dergelijke vragen kan iemand zijn plan maken: duidelijk omschreven nieuwe gewoonten formuleren, waarna hij kan beginnen met deze te beoefenen.
Wanneer een goed voornemen alleen uit een gedachte bestaat, is het risico dat het al gauw misgaat. Door die teleurstelling geven mensen het dan op.
Dat veel pogingen lukken, heeft naar mijn mening te maken met het hebben van een flinke portie wilskracht, wens en motivatie, doorzettingsvermogen en probleemoplossend vermogen.
Chantal van Lieshout Zeist
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.