Onorthodoxe jeugdcoaches zijn een succes

amsterdam – De 8 tot 8 coaches, begin 2008 geïntroduceerd door Ahmed Marcouch in Amsterdam–Slotervaart, zijn een succes. De jeugdcoaches, die jongeren van 11 tot 17 jaar begeleiden, structuur in hun leven aanbrengen en ook zorgen dat daarmee de overlast in de wijk afneemt, gaan nu ook aan de slag in Amsterdam Zuid-Oost.

Het Amsterdamse stadsbestuur heeft het onorthodoxe, dure project geëvalueerd. „Het werkt”, zegt wethouder Freek Ossel. „Dit is een relatief dure methode, maar het succes is aangetoond. We gaan er mee door. Niet tot in lengte van dagen, maar voorlopig hebben heel veel jongeren die 8-tot-8 aanpak nog hard nodig.”

De toenmalige stadsdeelvoorzitter Marcouch (nu PvdA-Kamerlid) zocht in Slotervaart voor de groep hardnekkige probleemjongeren ’pioniers met experimenteerdrift’: „Hulpverleners gaan over een deel van de problematiek: over de schulden, psychische problemen of over leerplicht. Deze jeugdcoaches gaan over alles. Zij gaan structuur in het leven van de jongeren én hun ouders brengen. Zij zijn verantwoordelijk voor de renovatie van het gezin. We noemen het een van 8-tot-8 arrangement, maar ze zijn 24 uur per dag voor die families bereikbaar.” In de evaluatie van het stadsbestuur wordt de 8 tot 8 coach lovend beschreven als de professional die de jongere ’professioneel begeleidt bij diens tocht door de instituties, maar die tegelijk een oudere broer is die het goede voorbeeld geeft’.

Bij de start van de proef in Slotervaart, die jaarlijks 2,3 miljoen euro kostte (voor 160 jongeren) waarschuwde de toenmalige wethouder Asscher (nu waarnemend burgemeester) voor opnieuw een project, voor opnieuw heel veel geld. En dat terwijl hij bezig was met ’Operatie Frankenstein’, snoeien in geldstromen naar organisaties die niet presteren. Voor elk nieuw initiatief zou iets ouds moeten verdwijnen. Ossel: „Dat loopt nog, we bekijken nog steeds wat er beter op elkaar afgestemd kan worden. Dat is iets voor de lange adem.”

Uit de evaluatie blijkt ook dat veel probleemjongeren psychische problemen hebben. Hulp is vaak georganiseerd volgens het motto ’te veel & te laat’, zo staat er in het eindrapport.

Hulp in een eerder stadium en met minder middelen zou veel kunnen voorkomen, zeker ook omdat een screening laat zien dat de persoonlijkheid van de jongere verhardt met de leeftijd.