*

 

'Ik was vooral nog aan het afbreken'

Dorien Pels − 06/04/10, 00:00

amsterdam – DSB mag dan sinds oktober vorig jaar failliet zijn, zo’n vijfhonderd mensen werken nog bij de bank die niet meer bestaat. Zij wikkelen de zaken af voor de curatoren.

Computerspecialist Ed Martens fietste tot twee weken geleden ook nog gewoon iedere dag naar het DSB-kantoor in Wognum. Hij heeft net een andere baan gevonden bij het Amerikaanse Bose, van de geluidsboxen, in Edam.

„Als ICT’er bij een bank lig je niet slecht in de markt. Banksystemen zijn ingewikkeld. Als je daarmee overweg kan, lukt je de rest meestal ook. Ik werd drie, vier keer per week gebeld door wervingsbureaus. Maar dit was wel de beste optie.”

Martens kon de tijd nemen. Zijn contract bij de curatoren liep tot januari 2011 door. „Ik ben blij dat het nu afgelopen is. We waren voornamelijk bezig met afbreken. Voor mijn gevoel had het weinig nut meer. Op de ICT-afdeling werkten we nog met een man of dertig, van de negentig mensen die er voor het faillissement zaten.

„Zo’n banksysteem zit helemaal verknoopt, het bestaat uit ketens. Eén voor één keken we wat we uit konden zetten. De een heeft er lol in, de ander niet. Ik bouw liever aan iets nieuws.”

De ICT’er was al een tijdje bezig met afscheid nemen. „De DSB waar ik twaalf jaar werkte, bestaat niet meer. Daarom voelt het nu als een bevrijding. De gebeurtenissen voor het faillissement gingen zo snel, ik was daarna helemaal uitgeput.”

Volgens Martens zijn de DSB’ers die zijn achtergebleven tamelijk laconiek. Ze blijven mede omdat in de regio West-Friesland de kantoorbanen niet voor het oprapen liggen.

„Een collega bij de klachtenbalie was net vader geworden. Voor hem is het geld in het laatje. Ook van het museum kwamen er mensen. Een wat oudere bewaker zei: ’Ach elk jaartje dat ik meepik is er één’.” De sfeer is nog steeds heel collegiaal, zegt Martens. „Op mijn afscheidsborrel, samen met vijf andere afzwaaiers, kwamen vijftig mensen opdagen. Dat deed me erg goed.”

Over DSB-oprichter Dirk Scheringa is hij vrij lankmoedig. „Scheringa is ook maar een mens. Hij heeft fouten gemaakt. Ik hoorde daar al vrij vroeg over. Het is natuurlijk dramatisch voor de mensen die nu in de problemen zitten. Voor het faillissement wist ik niet dat die problemen zo erg waren.

„Maar laten we wel wezen, de mensen hebben een eigen verantwoordelijkheid. Wie een hypotheek van twee ton afsluit op een huis dat een ton waard is, is daar zelf ook bij. Uiteindelijk was het maar een klein percentage van de klanten.”

Na het faillissement bleek dat DSB Beheer, dat voetbalclub AZ en het Scheringa Museum financierde, grote schulden had.

Martens is niet rancuneus, niet boos op Scheringa of de politiek. „Maar ik vind het wel schokkend dat De Nederlandsche Bank verder gaat of er niks gebeurd is. Terwijl het nu toch wel duidelijk is dat er echt niet goed gereageerd is toen de bank op wankelen stond. Het suddert door en iedereen gaat op dezelfde voet voort. Hebben ze hier wel lering uit getrokken?”

mailIcon print |