Bonnie en Clyde

Even deden ze me denken aan Bonnie en Clyde, zoals ze daar afgelopen zaterdag op de voorpagina van de krant stonden. Twee jonge mensen, zij met een hoofddoek om en hij in een geruite bloes. Allebei hebben ze een pistool in de hand en ze kijken recht, en zo te zien rustig, in de camera.

Maar de glamour ontbreekt totaal. Vrouwen met hoofddoeken hebben geen glamour, dat is ook de bedoeling, glamour is verboden. Maar misschien was ook de glamour bij het Amerikaanse roemruchte criminele duo Bonnie Parker en Clyde Barrow, dat in de jaren dertig van de vorige eeuw een aantal zuidelijke staten van Amerika onveilig maakte, wel tamelijk ver te zoeken. Misschien kregen ze die glamour pas toen Arthur Penn in 1967 een film maakte van hun roofovervallen, schietpartijen met de politie en hun vlucht in die schitterende oude Amerikaanse bakken van de jaren dertig. Want glamour kun je aan Faye Dunaway en aan Warren Beatty wel overlaten. In het echt stierven ze op 23 mei 1934 in een hinderlaag op de Louisiana Highway, doorzeefd met kogels, hij 25 jaar oud en zij 23.

Zij van de foto in de krant was pas zeventien toen ze in Moskou zichzelf en tientallen anderen opblies. Hij was toen al dood, eind vorig jaar doodgeschoten door Russische veiligheidstroepen. Zij was weduwe, een zwarte, en heeft blijkbaar wraak genomen in die Moskouse metro. Vrijwillig? Uit liefde voor hem? Voor Dagestan? Tsjetsjenië? Een onafhankelijk emiraat in de Kaukasus? Voor Mohammed? Voor Allah? We zullen het nooit weten. Ik ben bang dat er voor haar in de islamitische hemel geen 72 onbedorven jonge mannen klaar staan.

Johan ten Hove lezer te Sint Jansklooster