KORT

In de Verdieping worden drie verschillende benaderingen voor de hypotheekrenteaftrek genoemd (Trouw, 31 maart). Er is nog een vierde benadering mogelijk. Dan geldt dat het normaal is een hypotheek af te lossen. Voor de aftrek voor de belastingen geldt dertig jaar lang dat elk jaar 3 procent van de hypotheekrente minder mag worden afgelost. Dus het eerste jaar 100 procent, het tweede jaar 97, enzovoorts. Deze aflopende aftrek geldt ongeacht de hoogte van de hypotheek. Wie na zes jaar een duurder huis koopt met een hogere hypotheek, kan dat jaar echter maar 85 procent van de rente aftrekken. Op deze manier wordt het aflossen van de hypotheek gestimuleerd, het kopen van een duurder huis niet tegengegaan en draait de staat niet op voor alle kosten.

Henk Schouten Leiden

In deze Goede Week is het concept-verkiezingsprogramma verschenen van het CDA. Ik ben oud genoeg om meegemaakt te hebben dat in zo’n document ooit het R-woord (Rentmeesterschap) of de Z-woorden (Zorg voor de Zwakkeren) een rol speelden. Die termen moet ik nu met een lantaarntje zoeken. Kilometerheffing? Camiel, neem maar mee, je gaat toch weg. Het H-woord: het CDA geeft rijken meer woonsubsidie dan anderen en vraagt van de zwakkeren, de zorgbehoeftigen, de tanden nog wat meer op elkaar te zetten. Ik zie grote overlap met de ANWBenquête: de files willen terugdringen, maar wel gewoon doorrijden.

Igo Corbière Woerden

Het CDA heeft haar standpunt ten aanzien van beperking van de aftrek van hypotheekrente bekendgemaakt. Alles blijft bij het oude, en dat is voor mij een trieste constatering. Met waarschijnlijk het idee dat er ter rechterzijde stemmen te halen zijn, wordt dit standpunt ingenomen. Het CDA kan zich vanuit haar christelijke inspiratiebron beter richten op de zwakkeren en de middengroepen en dat zijn niet de mensen met de hoge hypotheken. Ons land staat voor ingrijpende bezuinigingen, die zo eerlijk mogelijk over arm en rijk, jong en oud moeten worden verdeeld. Daarin past het niet meer om een selecte groep met hoge hypotheken vanuit de staatskas te financieren. Er is niets op tegen om, rekening houdend met een redelijke overgangstermijn, de hoogte van de aftrek te beperken.

Klaas van der Veen Hoofddorp

Bewondering heb ik voor hertendeskundige Van Baarle (Trouw, 30 maart). Fijn dat er nog mensen bestaan die zelfs hun baan opofferen om aan te geven dat zij tegen dierenmishandeling zijn, zoals dat in de Oostvaardersplassen plaatsvindt. Natuur, prachtig, maar haal dan alle obstakels weg die de dieren in de weg staan om aan de dood te kunnen ontsnappen. Het zou onze paardenminnende landbouwminister Verburg sieren dat ze deze wijze van dieren houden met onmiddellijke ingang zou verbieden.

J. Kolkman Vroomshoop

’Katholiek, zo gek nog niet’ was ooit de spreuk langs de snelwegen. Ondanks alle berichtgeving rond misbruikgevallen daterend uit de tijd dat Pipo de Clown en Skippy nog op televisie waren (Trouw, 1 april), ben ik er trots op tot dit instituut te behoren, ondanks dat het een niet-democratisch instituut is. Waar onze parlementen achteraf onderzoek willen doen naar foute informatiebronnen over massavernietigingswapens in Irak, bezat dit instituut de wijsheid om vooraf tegen te zijn (weinig oliebelangen als het had). Verder respect voor alle kloosterordes die vluchtelingen en mishandelde vrouwen opnamen. Terwijl door krappe subsidies de blijf-van-mijn-lijfhuizen de capaciteit niet aankonden. zijn veel vrouwenkloosters een toevlucht geweest voor slachtoffers van niet-celibataire, gewoon gehuwde mannen.

R.G.W. Hamers Landgraaf

De WAO’ers mogen het uitzoeken, ze worden niet meer door het Rijk geholpen bij het zoeken naar werk (Trouw, 1 april). Dat is een brute klap in het gezicht van al die pechvogels die zielsgelukkig zouden zijn met een tweede kans, terwijl ze uit politiek eigenbelang zowel door de overheid als door de werkgevers als profiteurs worden neergezet. Zelf heb ik na een goedaardige hersentumor tien jaar tevergeefs naar werk gezocht. Zonder het toenmalige arbeidsbureau had ik het nooit gered. En dat terwijl er in dit land miljarden worden weggegooid aan belachelijk dure straaljagers, spoorlijnen, tunnels en prestigieuze (leegstaande) kantoorgebouwen waar onze bestuurders zo graag mee scoren. En dan moeten we van de premier ook nog trots zijn op Nederland.

S. Surdèl Leiden

postbus 859, 1000 AW Amsterdam, lezers@trouw.nl