Mes in werklozenregelingen

Zo’n 20 miljard euro spendeert het Rijk jaarlijks aan regelingen voor werklozen. Daar kan op een eenvoudige manier op worden bespaard: door de uitkeringen voor bijstandsgerechtigden en arbeidsgehandicapten te verlagen, of door de toegang tot die uitkeringen te bemoeilijken.

Er zijn ook creatievere – en politiek aanvaardbaardere – methoden. Zo denken de ambtenaren van deze werkgroep aan een beter preventief beleid. Ook kan een geleidelijker overgang tussen speciaal onderwijs en de arbeidsmarkt zorgen dat minder mensen uitvallen.

Meer mensen van beschut werk naar werk voor reguliere werkgevers krijgen, scheelt financieel ook flink. Of, een radicalere herziening: iedereen hetzelfde behandelen die niet zelfstandig het minimumloon kan verdienen, bijvoorbeeld door loonaanvulling. Dat zou voor Wajong’ers een flinke tegenslag betekenen.

Als het ontslagrecht op een andere manier wordt gebruikt, kan er ook fors worden bezuinigd, menen de ambtenaren.

Dan moeten de ontslagvergoedingen niet worden meegegeven aan mensen om daarmee thuis te gaan zitten. Dat geld moet worden gebruikt om aan ander werk te komen.

Een eenvoudiger ontslagstelsel scheelt werkgevers geld. Dat kan volgens de ambtenaren worden ingezet voor zes maanden loondoorbetaling van mensen die ze ontslaan. Dat scheelt uitkeringsgeld, en zet werkgevers aan mee te helpen met het vinden van een nieuwe baan voor hun eigen overtollige werknemers.