Cijfers om te huilen

Met stijgende verbazing, verontwaardiging, overgaande in afkeer, lees ik het betoog van René Kneyber om leerlingen te belonen voor goede prestaties (Podium, gisteren), in plaats van de kopklas in te voeren, zoals de Onderwijsraad voorstelt. Dit is geschreven door een leraar? Direct voor de klas weghalen! Hij pleit niet voor het belonen van prestaties maar van resultaten en dat is iets totaal anders.

Ik voel nog de pijn in mijn hart voor de lage cijfers die ik moest uitdelen aan leerlingen van wie ik wist dat ze hun uiterste best hadden gedaan en die met die nauwelijks voldoende of onvoldoende een bijzonder grote prestatie leverden. Ik zie hoe ze stil en met tranen in hun ogen zitten, terwijl anderen die nauwelijks enige inspanning hoeven te leveren voor het halen van een 9 of 10, joelend hun resultaten aan hun medeleerlinge tonen. En de anderen laten weten hoe stom ze eigenlijk wel zijn. Hoezo prestaties? Aangeboren talent wordt beloond. Een asociale mentaliteit wordt aangekweekt in een maatschappij die toch al zo’n moeite heeft met zijn sociale karakter.