Mokerslag voor Real Madrid

Real Madrid gisteren voor de zesde keer op rij in de achtste finale van de Champions League. Alle miljoenen leveren geen Europese hoofdprijs op.

In het seizoen dat in mei wordt afgesloten met de finale van de Champions League in het eigen Bernabeu-stadion, bezweek Real Madrid zelf al in de eerste ronde na de groepsfase. Het kostbare sterrenensemble haperde gisteravond nadrukkelijk na een toch soepele start en kon een blamerende aftocht niet meer afwenden.

Met een fatale gelijkmaker (1-1) deelde Olympique Lyon een mokerslag uit in Madrid, waar de druk in de voorbije dagen danig was opgevoerd, om twee redenen. Het knaagde al langer dat Real vijf jaar achtereen niet verder was gekomen dan de achtste finale, en bovendien mocht het zicht op de finale in eigen stad niet nu al verloren gaan. Maar dat gebeurde dus wel.

Daarmee werd leerde vooral Real-voorzitter Perez de harde les dat toch niet alles met talloze miljoenen te koop is. Zijn dure paradepaardjes Ronaldo en Kaka konden hun faam niet of nauwelijks waarmaken op een avond waarop juist zij daartoe waren aangewezen. In sportief opzicht was de boodschap voor coach Pellegrini niet voor het eerst dat het teamverband lijdt onder een overvloed aan toonaangevende voetballers. Toen er na rust andere facetten werden vereist, zoals strijdlust en standvastigheid, verbrokkelde Real.

In de toch heikele uitgangspositie, na de 1-0 zege van Lyon in Frankrijk, dacht Real Madrid zich al vroeg enigszins gerust te kunnen stellen. In de openingsminuten demarreerde steraanvaller Ronaldo prompt op de linkerflank, waar zijn tegenspeler Réveillère verkeerd stond opgesteld. Ronaldo joeg de bal diagonaal, en tussen de benen van doelman Lloris door, gedecideerd in het doel (1-0).

Het was de zevende treffer in de Champions League van de voorlopige toernooitopscorer Ronaldo, en hij joeg er Lyon onmiddellijk schrik mee aan. In vloeiende stijl trok Real toen nog ten aanval. Maar vooral de Argentijnse aanvaller Higuain bleek niet in staat de Franse opponent al in een vroeg stadium een volgende slag toe te dienen.

Tweemaal in kort tijdsbestek dook Higuain gevaarlijk op. Nadat hij, bediend door Granero, doelman Lloris al had uitgespeeld, schoof hij de bal op de paal. Luttele minuten nadien besloot Higuain een door Reals (uiteindelijk tekortschietende) grootmeesters Ronaldo en Kaka geregisseerde aanval met een schuiver, die door Lloris met de hand kon worden gekeerd.

Zo deed Real zich te kort, en daarvoor werd later een dure rekening betaald. De ploeg leek de rijen ook in het hart van het middenveld afdoende te kunnen sluiten –vóór rust dan, toen zelfs de niet als strijdvaardig te boek staande Guti de tegenstander geregeld op de huid zat. Maar na de hervatting trad er volgens een vertrouwder beeld bij toegenomen weerstand een ernstig verval in.

De Franse coach Puel bleek na een kansloze eerste helft in staat met een dubbele wissel een wending van formaat aan te brengen. Plots verweerde Lyon zich wél volwaardig, met in grotere ruimten aan weerszijden een wisselend spelbeeld tot gevolg. Lyon kreeg kort na rust al kansen en na een uur deed Van der Vaart als invaller zijn intrede op het wegzakkende Spaanse middenveld.

Maar ook hij kon het tij niet meer keren. De genadeklap werd Real toegebracht door Pjanic, die de ineenschrompelende opponent na eencombinatie met Lisandro in het hart trof (1-1).