PSV boekt zege zonder glans

PSV kon zich gisteravond slechts moeizaam ontdoen van FC Utrecht (2-1). Aan de wensen van coach Rutten kan even niet worden voldaan.

Na twee haperingen zocht de koploper van Nederland ook gisteravond tevergeefs naar de juiste cadans. In een stroeve stijl kon PSV zich slechts door een enkele oprisping ontdoen van FC Utrecht (2-1).

De zeventiende competitiezege was er een zonder glans op een avond waarop het recente verval geen halt kon worden toegeroepen, na een nederlaag in het bekertoernooi tegen Feyenoord (0-3) en een gelijkspel bij Vitesse (0-0).

PSV dankte zijn doelpunten, van Toivonen en invaller Engelaar, aan twee geslaagde ingrepen van trainer Rutten, wiens voornaamste wensen niet konden worden vervuld. De lijstaanvoerder ging gaandeweg opnieuw onzorgvuldig te werk, zonder de stabiliteit vooral die Rutten in de voorbije maanden met strakke hand leek te hebben aangebracht.

Na twee wedstrijden van offensieve droogte dacht PSV gisteravond het vertrouwde ritme te kunnen hervinden, met een vroeg doelpunt waarvan echter bovenal een bedrieglijk effect uitging. Met een herschikking had trainer Rutten meer vaart in zijn team pogen aan te brengen. De stramme Koevermans, van wie toch steeds weer blijkt dat hij op langere termijn voor PSV slechts als soms bruikbare invaller van waarde kan zijn, had zijn plaats in de aanval moeten afstaan aan de dynamischer Toivonen. Daardoor keerde de Belg Simons, als aanvoerder ook weer, terug op het middenveld.

De omzetting pakte in de openingsfase goed uit. Nadat hij de bal al net over het doel had gekopt, sloeg Toivonen met de voet toe na een voorzet van Dszudzsak vanaf de linkerflank (1-0). Even liet Afellay zich nog gelden met een strak schot, dat door doelman Vorm afdoende werd verwerkt, maar daarna nam de aanvalskracht van PSV zienderogen af. Onnauwkeurigheden in soms ook gevaarlijke zones in het hart van het veld, die de laatste weken al in het spel van PSV waren geslopen, kwamen ervoor in de plaats.

FC Utrecht-coach Du Chatinier had zijn ploeg bewapend door centrale middenvelder Van Dijk kort voor zijn defensie op te stellen. Met die speelwijze kon PSV gaandeweg de eerste helft steeds makkelijker worden weerstaan, maar zelf was FC Utrecht evenmin tot aanvalspogingen met venijn in staat. Dat bleek ook niet nodig: na een vrije trap van Asare hoefde de vrijgelaten verdediger Keller de bal slechts met het hoofd te schampen (1-1).

De zwakke dekking mocht tekenend heten voor de slordigheid waaraan PSV zich, ook in de voorgaande weken, in toenemende mate bezondigde. Trainer Rutten ging vroeg in de tweede helft al over tot een nieuwe ingreep: Simons moest op zijn beurt wijken voor Engelaar. Ook die omzetting leverde warempel snel resultaat op. Luttele minuten na zijn entree draaide Engelaar de bal na een combinatie met Bakkal met gevoel naar de hoek (2-1).

Dat PSV daarmee nog niet was bevrijd, bleek wel toen Keller de bal opnieuw ongehinderd mocht inkoppen, nu na een hoekschop van Mertens. Doelman Isaksson bracht moeizaam redding. PSV leek te kunnen herademen na een rode kaart voor Keller, die Isaksson voor de derde keer en nu (eerder met geel bestraft) onreglementair had belaagd. Maar zelfs dat bood de krampachtige koploper geen lucht. Arbiter Van Hulten liet op de valreep een overtreding van doelman Vorm op de doorgebroken Manolev onbestraft, maar al te hevige PSV-protesten bleven achterwege –en dat was na een schraal eigen optreden wel zo gepast.