Stotteren komt ook door smetje op gen

Stotteren is voor een deel erfelijk, en een paar van de genen die ermee te maken hebben zijn nu opgespoord. Maar waarom dat leidt tot stotteren, is nog niet duidelijk.

Dat mensen stotteren komt door een coördinatiestoornis in de hersenen, en daar moet een biochemische oorzaak achter zitten. Genetici hebben nu bij stotteraars uit oost en west vergelijkbare schrijffouten in het DNA gevonden.

Ze melden in The New England Journal of Medicine dat die mankementen op drie genen zitten, die alle drie iets van doen hebben met de afvalverwerking in lichaamscellen. Ernstige vormen daarvan resulteren in het falen van allerhande spieren en organen. Maar waarom een smetje op zo’n gen leidt tot het haperen van de spraak, is nog niet duidelijk.

Onderzoek onder stotteraars in een Pakistaanse familie zette genetici op het spoor van een foutje in het DNA, en de plek daarvan is nu gelokaliseerd. Daarnaast vonden ze afwijkingen in twee andere genen die een vergelijkbare functie hebben.

Deze verschrijvingen kwamen ook bij andere stotterfamilies voor, uit Pakistan, Engeland en Amerika, maar niet bij niet-stotteraars.

Zoals gezegd, waarom juist deze gendefecten de vaart uit de spraak halen is niet duidelijk. Het geldt trouwens voor een zeer beperkt deel van de stotteraars. Achter dit verschijnsel zit een waaier van stoorzenders in het DNA, denken de genetici: niet voor niks stottert 5 procent van de kinderen, maar van de volwassenen nog maar 1 procent.