Isabelle Jeanson werkt op de communicatie-afdeling van Artsen zonder Grenzen. Voor Trouw blogt ze vanuit Haïti.
woensdag 20 januari
Vanmiddag bracht ik enkele uren door in ons veldziekenhuis in Carrefour. De ingang is een dik grijs zeil dat over de straat, tussen twee bomen, is gespannen, in het midden van de stad. Er is een triage-afdeling, een afdeling waar wonden worden verzorgd. En een ziekenzaal.
Het doet pijn om zoveel gewonde kinderen en volwassenen te zien. Sommigen huilen van de pijn als hun verband door een verpleegkundige wordt gewisseld. Ze hebben ernstige brandwonden, ontstoken wonden, gebroken armen, diepe groeven in hun schedel en ga zo maar door.
De ingang van de binnenplaats bestaat uit een klein deurtje in een poort. Dit is de operatiezaal, in feite een rij bedden onder twee blauwe zeilen en een boom. Aan de ene kant liggen de vrouwen die aan het bevallen zijn of een keizersnede nodig hebben. Aan de andere kant staan drie bedden voor zwaardere chirurgische ingrepen, zoals amputaties.
Onze medewerkers voeren de meeste operaties buiten uit, omdat het personeel te getraumatiseerd is om binnen in het ziekenhuis te werken. Desondanks verrichtte het team er minstens drie amputaties, waarvan twee bij jonge kinderen, in de vijf uren dat ik er was.
Ons team is moe. Ze werken lange, lange uren in de hitte, tussen massa’s mensen, in het lawaai, in veeleisende en stressvolle omstandigheden. Gelukkig hebben we een splinternieuw schoolgebouw gevonden dat niet bij de aardbeving beschadigd is geraakt. Een lichtpuntje in de duisternis van al dit fysieke en emotionele lijden is de geboorte van gezonde baby’s. Vandaag kwamen acht nieuwe kleintjes ter wereld onder het blauwe zeil van ons ziekenhuis.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.