Kleine bijdrage

De hele wereld komt in actie voor Haïti. Wij willen actie, oplossingen, liever gisteren dan vandaag. Maar soms, ja soms, moeten wij gewoon erkennen, dat onze maatschappij niet altijd zo maakbaar is als wij zouden wensen. Dat de omvang van deze ramp ons bevattingsvermogen te boven gaat. Dat deze niet in één dag op te lossen is. Dat niet binnen zo’n korte tijd ieder slachtoffer de juiste hulp geboden kan worden. Ik kan slechts een kleine financiële bijdrage leveren, waarvan hopelijk niet te veel aan de strijkstok blijft hangen. Liever dat dan niets doen. In gedachten en gebeden kan ik stilstaan bij de slachtoffers en bij allen die de hulpverlening op gang proberen te brengen. En ondertussen doe ik iets wat binnen mijn eigen praktische mogelijkheden ligt. Ik verzamel dagelijks broodresten bij de winkels en breng die naar de hongerige eenden bij de vijver. Het contrast tussen die grote natuurramp en het verzamelen van die broodresten, lijkt oh zo groot. Ik erken dat mijn kleine financiële bijdrage slechts een druppel is op een gloeiende plaat. Maar ik weet tevens dat ik deze hongerige eenden iets te bieden heb. Ik berust nu in het eerste en geniet intens van het laatste.