De vernieuwing van de FNV is mislukt. Het definitieve toekomstplan dat Jetta Klijnsma gisteren presenteerde, staat bol van de mooie woorden. Maar er valt geen sprankje hoop aan te ontlenen dat het uiteindelijk wel goed komt. Belangrijkste boodschap van gisteren is welbeschouwd dat de zieltogende FNV rustig nog een jaartje de tijd neemt om orde op zaken te stellen.

Eind vorig jaar leek er bij de negentien aangesloten bonden nog een gevoel van urgentie te bestaan, toen zij in Dalfsen eendrachtig besloten tot een nieuwe start. Dat was na een periode van veel intern geruzie over het pensioenakkoord. Kennelijk zat minstens een deel van de bondsvoorzitters na de eerste voorstellen van Klijnsma mooi weer te spelen, want ze zijn weer als vanouds bezig met de vertrouwde vakbondspolitiek en machtsspelletjes.

Jammer genoeg lijkt Klijnsma daarin mee te gaan. Aanvankelijk wilde zij de machtsbolwerken Bondgenoten en Abvakabo FNV dwingen zichzelf op te splitsen: een cruciale stap om binnen de vakbeweging tot gezondere verhoudingen te komen. In haar jongste plan vervalt die noodzaak voor beide bonden, middels een technisch trucje.

Wellicht is dat een ultieme poging om ze binnenboord te houden. Maar het is ook de beste garantie dat de strijd tussen kleine en grote bonden binnen de FNV onverdroten voortgaat. Bescheiden ingrepen als een gekozen voorzitter en een ledenparlement, die waarschijnlijk wel doorgaan, zullen dat echt niet voorkomen. Het is trouwens ook goed mogelijk dat de grote bonden straks in juni gewoon niet tekenen voor het plan van Klijnsma, en met elkaar verder gaan - als ware het de ouderwetse FNV, want samen herbergen ze veruit de meeste leden. De jonge flexwerker die moet worden binnengehaald, een belangrijke reden voor de vernieuwing, heeft dan het nakijken.

En zo zijn we terug bij af. De economie staat er slecht voor, werknemers zien arbeidsverhoudingen in ongekend snel tempo veranderen. Daar stelt de FNV een interim-voorzitter tegenover. Dat is triest, niet alleen voor de 1,4 miljoen FNV-leden, maar voor de Nederlandse overlegeconomie als geheel, die toch een belangrijk deel van haar succes heeft te danken aan het 'polderen' met werkgevers en kabinet.

Jetta Klijnsma en haar kwartiermakers raken ook in hun nieuwste rapport niet uitgepraat over de leden die het in de FNV-nieuwe stijl voor het zeggen hebben. Maar deze deerniswekkende exercitie zullen die leden toch werkelijk niet hebben gewild.