Affaire-Lucassen wijst op noodzaak PVV te democratiseren

Ook mensen die in een verleden zijn veroordeeld voor lichte of iets zwaardere overtredingen hebben recht zich als lid van de Tweede Kamer te laten verkiezen. De wet is hierover duidelijk: zo lang het actief of passief kiesrecht niet is afgenomen, kan niemand dat recht ontzeggen.

Het is een geheel andere vraag of iemand dat moet willen of, zoals in het geval van het PVV-Kamerlid Lucassen, dat iemand veroordelingen verzwijgt teneinde op de kandidatenlijst te komen. In dat geval ontstaat voor bijvoorbeeld een fractievoorzitter als Geert Wilders een andere afweging.

Juist voor een partij die zo hamert op de noodzaak de repressieve elementen in het beleid te verzwaren, is het zeer ongewenst een fractielid te hebben met een verleden als dat van Lucassen. Het staat de PVV desondanks vrij er mee om te gaan als Wilders deze week deed.

Door de huidige krachtsverhoudingen in de Kamer en de zeer krappe meerderheid van coalitie en de gedoogpartner kan echter al gauw de indruk ontstaan, dat de afweging van Wilders niet is gemaakt vanuit de zaak zelve, maar vanuit de vraag wat een eventueel uit de fractie zetten van Lucassen zou hebben betekend voor de overlevingskansen van het kabinet-Rutte.

Hoe logisch ook, een dergelijk puur vanuit de machtspolitiek geïnspireerde afweging is oneigenlijk en uiteindelijk schadelijk voor het aanzien van het ambt van volksvertegenwoordiger. Premier Rutte kan iets geruster zijn wat betreft de loyaliteit van de PVV, maar dat gaat wel ten koste van iets wellicht veel kostbaarders.

De zaak Lucassen heeft nog een tweede aspect. Geert Wilders opereerde tot nu toe uiterst voorzichtig bij het uitbouwen van zijn partij. Hij deed bij de verkiezingen voor de gemeenteraden alleen in Den Haag en Almere mee om te voorkomen dat hij te snel mensen op kandidatenlijsten moest zetten zonder deugdelijk onderzoek naar hun achtergrond of deugdelijke voorbereiding.

Juist daarin is hij, naar nu blijkt, niet geslaagd. Het is ook onmogelijk voor één persoon dat alles goed te managen. Juist een democratisch opgebouwde partij heeft de checks en balances om dergelijke ongelukken te voorkomen. Wilders’ stelling, dat zijn partij daar vooralsnog niet aan toe is, is door de affaire-Lucassen gelogenstraft. In belang van de hele politiek zou hij snel met democratisering van de PVV moeten beginnen.