Rijken: weinig vertrouwen in goede doelen

Grote gevers hebben weinig vertrouwen in de goededoelensector. Rijke Nederlanders hebben moeite om hun geld doelmatig weg te geven. Het keurmerk voor goede doelen van het Centraal Bureau Fondsenwerving (CBF) zegt hen niets.

Het zijn enkele uitkomsten uit een onderzoek van filantropisch adviseur Diana van Maasdijk. Ze sprak met twintig Nederlanders met een vermogen vanaf 5 miljoen euro. Van Maasdijk, sinds 1995 actief in de goededoelenwereld, wilde nagaan hoe vermogende Nederlanders tot hun keuze van goede doelen komen. „Die route blijkt vol met obstakels te zitten”, zegt ze.

Van de twintig miljonairs die Van Maasdijk sprak, geven er vijf een halve ton tot een ton euro weg per jaar. Vier doneren een ton tot een half miljoen, vier een half miljoen tot een miljoen en één meer dan een miljoen euro per jaar.

Hun belangrijkste motief om te geven is het feit dat ze zich bewust zijn van hun bevoorrechte positie. Dat geldt voor 12 van de 20 miljonairs. De tweede reden, die zes keer werd genoemd: een verschil willen maken. Eén rijke Nederlander bekende dat hij schenkt vanuit schuldgevoel. In de onderzochte groep zaten evenveel vrouwen als mannen.

Negen van hen zijn ontevreden over de eigen filantropische activiteiten, maar zij weten niet hoe het anders zou moeten. Het CBF-keur biedt miljonairs weinig vertrouwen, omdat het keurmerk volgens hen niets zegt over de manier waarop geld wordt besteed.

Ze vinden dat goede doelen vaak slecht communiceren; ze hebben ook moeite om de juiste organisatie te selecteren; ze vinden dat goede doelen er vaak niet in slagen een normaal contact met hen te onderhouden.

Van Maasdijk: „Eén van hen betaalde jaarlijks een zeer groot bedrag aan een goededoelenorganisatie via een notariële akte die na vijf jaar afliep. Na afloop is er geen enkel telefoontje gekomen met de vraag of de gever zijn donaties zou willen voortzetten. Ook geen informatie over de besteding van het geld. Deze gever vroeg zich toen af of het goede doel zijn geld wel echt nodig had.”

Volgens Van Maasdijk hebben filantropen een grote behoefte aan financieel advies, van onafhankelijke goededoelenexperts of van banken of vermogensbeheerders.