Kledingruilfeest Little Green Dress hoopt duurzaamheid in de mode-industrie te stimuleren en de wegwerpcultuur aan de kaak te stellen.
Een gezellige middag met meiden onder elkaar, een paar leuke nieuwe items voor in de kledingkast en een schoon geweten. Daar komen de dames op het kledingruilfeest Little Green Dress voor. Tijdens dit evenement brengen vrouwen kleding mee die ze niet meer dragen en ruilen die in voor de afdankertjes van anderen.
„Oh, wat een mooie spullen hangen er al”, roept Corien van Kampen (37) verrukt uit. Ze zit aan een tafeltje met een fruitsapje en kijkt nieuwsgierig naar de kledingrekken die steeds voller worden met kleren. Little Green Dress is afgelopen zondag voor de vierde keer georganiseerd, dit maal in De Grote Pyr in Den Haag. Elke bezoeker heeft minstens drie kledingstukken mee die niet meer passen of gewoon miskopen waren.
Alle kleren hangen aan rekken waar de vrouwen ongeveer een uur mogen snuffelen en passen wat ze leuk vinden. Aan het eind wordt alles ’geveild’. Bezoekers mogen zoveel kleding mee naar huis nemen als ze willen en het kost, op het toegangskaartje van 12,50 euro na, niets extra’s. Mannen zijn niet welkom.
„Ik ben 26 kilo afgevallen”, vertelt Van Kampen. „Dus nu heb ik allemaal kleding die me veel te groot is. Die heb ik meegenomen om in te ruilen. Ik hoop wat moois in mijn maat te scoren.”
Maartje Maas is de oprichter van Little Green Dress. Ze kwam op het idee om kledingruilfeesten te organiseren toen ze voor het eerst alleen woonde. Maas, gehuld in een groen jurkje, vertelt: „Ik had daarvoor jaren in een studentenhuis met allemaal meiden gewoond. Daar kon je altijd wel iets van elkaar lenen. Ik had wel vijf kledingkasten. Toen ik alleen ging wonen, had ik er nog maar één. Zo ontstonden de eerste ruilfeestjes. Eerst gewoon bij mij thuis, dat was ontzettend leuk. Ik dacht: dit moeten we met veel meer mensen doen!” Het eerste Little Green Dress evenement was afgelopen februari in Utrecht. Naast openbare feesten op eigen initiatief, organiseert Maas ook privéfeesten voor onder meer bedrijven.
Little Green Dress is bedoeld om duurzaamheid in de mode-industrie te stimuleren en de wegwerpcultuur aan de kaak te stellen. En dat is nodig volgens Mette te Velde. Zij richtte het weblog en platform Strawberry Earth op om mensen bewust te maken van het belang van duurzaamheid en de maatschappij te stimuleren duurzamer te produceren en consumeren.
„De mode-industrie is enorm vervuilend”, vertelt Te Velde. „Zo worden er veel schadelijke chemicaliën gebruikt om een spijkerbroek te bleken of een T-shirt te verven. Bij het maken van een kledingstuk zijn er liters water nodig. Wat een waterverspilling is dat.”
Ook de arbeidsomstandigheden bij de productie van kleding zijn vaak slecht. Te Velde: „Mensen moeten, onvoldoende beschermd, werken met chemicaliën waar ze erg ziek van kunnen worden. Milieubewuste merken zorgen meestal wel voor goede arbeidsomstandigheden. Maar niet altijd. Een T-shirt van biologisch katoen hoeft niet op een eerlijke manier te zijn gemaakt en fair trade artikelen zijn niet altijd duurzaam. In Nederland staat duurzame mode nog in de kinderschoenen. In Londen, Berlijn en New York is het al veel normaler.”
Little Green Dress is niet het enige ruilfeest. De vrouwenbeweging Women inc. houdt vanavond de Ecofabs Fashionparty, een kledingruilbeurs in Pakhuis de Zwijger in Amsterdam. Dat duurzame mode populair is, bewijst dit evenement: de avond is al helemaal volgeboekt, niemand kan zich er meer voor aanmelden.
De kledingrekken van Little Green Dress puilen inmiddels uit en de voormalige eigenaars, zo’n 35 vrouwen van tussen de 20 en 40 jaar, wachten vol spanning tot ze zich erop mogen storten. Marcia van Hugten (25) heeft een spannend rood jurkje bijgedragen aan het feest. „Toen ik het kocht, hoopte ik dat ik er daarmee heel vampy uit zou zien. Maar het bleek absoluut niet bij me te passen. Nu wil ik hier een jurkje vinden dat me wel goed staat.”
Als Maartje Maas het startsein geeft, springen de dames op en begeven zich snel naar de rekken en pashokjes. Het is druk voor de spiegels. Vrouwen complimenteren elkaar met gevonden en gedoneerde kleren en geven advies. Corien van Kampen: „Ik zag een heel dun meisje mijn zwart-witte jurk van maat 48 dragen. Ze had er een ceintuur omheen gedaan. Dat stond fantastisch. Ik vind het ontzettend leuk iemand anders in mijn kleren te zien.”
Berrie (27) heeft het rode jurkje aan. Ze bekijkt zichzelf bewonderend in de spiegel. „Als het kan, wil ik het graag meenemen,” zegt ze. Zij en haar vriendin vinden het een mooi jurkje, maar ze realiseren zich ook dat er concurrentie op de loer ligt.
Laura de Jong (26) past een bruine jurk. Ze studeert af op mode en duurzaamheid en vindt Little Green Dress een mooi initiatief. Duurzaamheid moet onderdeel worden van de mode en niet slechts een voorbijgaande trend, vindt ze. „Mensen consumeren zoveel. Ik zie hier allemaal H & M-labeltjes hangen. In dat soort winkels worden mensen niet gestimuleerd een eigen smaak te ontwikkelen, zodat ze dat ene jurkje al snel zat zijn en een nieuwe kopen.”
Consumenten die milieuvriendelijke mode zoeken, worden geholpen door het MADE-BY label. Dit label, te herkennen aan een blauwe knoop, hangt aan kleding die op een milieuvriendelijke manier én onder goede arbeidsomstandigheden is geproduceerd.
Om duurzame mode bij het grote publiek onder de aandacht te brengen, organiseert Te Velde op 17 oktober Strawberry Earth Wonderland in Amsterdam. Op dit evenement kunnen bezoekers onder meer mode op de catwalk van duurzame merken bewonderen, een workshop bijwonen over giftige stoffen in cosmetica en kijken hoe het is om te werken in een sweatshop – fabrieken waar mensen zich letterlijk in het zweet werken voor een minimaal loon.
Als de bezoekers van Little Green Dress klaar zijn met passen, begint de veiling. Maartje Maas houdt elk kledingstuk omhoog. Als er één gegadigde is, mag ze het ophalen. Zijn er meer geïnteresseerden, dan wordt er geloot. Kleding die niemand wil, gaat naar de Stichting kleding inzameling charitatieve instellingen.
De meeste kleding heeft al een nieuwe eigenaar als Maas het rode jurkje omhoog houdt. Hier zaten veel dames op te wachten. Na loting mag Berrie het jurkje ophalen. Ze straalt. Er gingen al veel kledingstukken aan haar neus voorbij. „Maar hier hoopte ik het meest op. Een leuk jurkje voor een leuk feestje!”
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.