schouten / De kleine man

Vroeger had je ‘de kleine man’. Als jochie werd ik ook wel eens ‘kleine man’ genoemd maar gaandeweg werd me duidelijk dat ik toch niet ‘de’ kleine man was.

De kleine man was geen dwerg, hij hoefde zelfs niet eens een man te zijn, ook een vrouw en een meute kinderen konden de kleine man zijn. Het was een sociaal verschijnsel. De kleine man was het eenvoudige mens zonder veel opleiding, zonder veel kansen om hogerop te komen en zonder veel geld. De kleine man leefde als het goed was rustig in een klein huisje en wist dat hij klein was en waarschijnlijk niet veel groter zou worden. Als het goed was vond de kleine man dat niet eens zo heel erg, hij wist niet beter. Er waren er een heleboel van, maar ze waren nogal rustig en ze bezorgden weinig overlast. Eigenlijk bestond de meerderheid van de bevolking uit de kleine man. Zou hij nog bestaan? Ik geloof van niet. De kleine man heeft de laatste decennia een enorme stoot hormonen in z’n donder gekregen en is tot een grote man opgeblazen. Hij heeft een middenklasse-auto, misschien wel een bootje in het watertje achter z’n huis, hij gaat in Spanje op vakantie of wie weet naar de Dominicaanse Republiek, en hij kijkt porno als het zo uitkomt. Her en der is hij zelfs zo groot geworden dat hij aan het beleggen is geslagen. Eerst een beetje onnozel, en hij moest geld lenen om in zogenaamd lucratieve beleggingsobjecten te stappen en dat geld raakte-ie toen kwijt, maar de hormonen bleven werken, hij kan het nu alleen. Zo goed, dat ze in de wereld van de grote bedrijven zich achter de oren krabben en zich afvragen of die beleggers niet te veel macht krijgen want beleggers willen snel geld zien en het interesseert hen misschien niet erg hoe het over tien jaar met dat mooie vaderlandse bedrijf staat. Wat dat betreft zijn ze van binnen toch nog de kleine man gebleven, ze moeten vooral voor zichzelf zien te zorgen. Maar van buiten zien ze er groot en veeleisend uit en roepen gewoon maar dingen tegen bankdirecteuren en andere hotemetoten. De zichtbaar kleine man van eerlang is uit het straatbeeld verdwenen. Alhoewel, ik had er onlangs nog een over de vloer. Hij kwam namens de KPN of hoe heet dat tegenwoordig, om mijn ADSL-verbinding aan te leggen en zei na een tijdje op de vloer te hebben gelegen in de buurt van mijn Bösendorfer ‘ik ben toch maar een gewone jongen’. Ze zijn er dus nog wel maar het is een bedreigde soort geworden, hun aantal slinkt snel, tenminste in Nederland. Op Koninginnedag stond de hele dag een oude Skoda voor mijn huis geparkeerd met een Hongaars nummerbord. Aan het eind van de middag kwamen de bezitters terug, allemaal een beetje armoedig dik, man, vrouw, twee dochters en een zoontje, beladen met puzzels, lampenkappen, een Fisher Price kinderkeukentje en wat servies. Kennelijk waren ze op hongertocht in het Koninkrijk der Nederlanden geweest. Alvorens ze wegreden, na hun Skoda te hebben aangestampt, aten ze in de auto nog tevreden een patatje of iets dergelijks, te midden van de nieuwverworven oudheden. Dat was er nog een in ongerepte staat: de kleine man.