Twee moeders uit Amsterdam-Slotervaart riepen zaterdag de buurt op in actie te komen tegen het negatieve imago van hun wijk.
reportage
Ze waren het zat. Het geweld, de uitgebrande auto’s. Maar vooral ook de negatieve publiciteit over hun wijk Slotervaart. De wijk in Amsterdam-West, waar auto’s in brand werden gestoken nadat de schizofrene Bilal B. werd doodgeschoten toen hij twee agenten met een mes had neergestoken. Vlak daarvoor was de zestienjarige scholier Youssef Mokhtari van het Technisch College door een veertienjarige medeleerling doodgestoken.
Saïda el Youbari en Floor Bos, bezorgde moeders, leerkrachten en vriendinnen van elkaar, besloten ruim een week geleden niet meer werkeloos toe te kijken hoe de relschoppers hun buurt beheersten. Zaterdag lieten ze luid en duidelijk van zich horen.
Vanaf een tafel op het beruchte August Allebéplein, lezen de vrouwen met een megafoon geëmotioneerd hun eigen manifest voor. Daarmee geven ze het startsein voor een optocht door de wijk als protest tegen het negatieve imago van Slotervaart. Het is een mooi stel: de blonde Bos en de gesluierde El Youbari. Er wonen in Slotervaart niet alleen maar Marokkanen, wil Bos maar zeggen. Ze zijn maar met z’n tweeën, maar ze dóen tenminste iets. Want wie doet het anders?
El Youbari: „Als je de hele dag te horen krijgt dat je in de verschrikkelijkste wijk van Nederland woont, waar alle jongeren crimineel zijn, ga je dat op een gegeven moment geloven. Dat mag niet.”
Even lijkt het erop dat er meer pers op de manifestatie zal zijn dan buurtbewoners. Ook lijkt het er even op dat er alleen maar autochtone sympathisanten zullen zijn. „Er is veel wantrouwen”, zegt Bos over haar allochtone buren. „Neem ze dat maar eens kwalijk. Ze laten liever niets van zichzelf horen: geen nieuws is immers goed nieuws.”
Maar dan komen ze toch, zo’n honderd in totaal. Sommige moeders zijn alleen, anderen met man en kinderen. De jongste generatie laat ook flink van zich horen met liedjes en een spandoek: ’Wij willen spelen, niet de straat verdelen’. Een gesluierde vrouw die meeloopt in de optocht begint plots luidkeels te scanderen: „Wij willen samenleven! Wij willen samenleven!” Een paar andere vrouwen doen mee. De wanhoop en frustratie is van hun gezichten af te lezen.
Fouzia Fatouh (26) snapt het wel. „Ze hebben geen grip meer op de situatie, weten niet wat ze moeten doen om hun kinderen onder controle te krijgen.” Fatouh weet het wel: liefde en positieve aandacht geven aan je kinderen, daar begint het.
Annemarie Mastenbroek loopt ook mee met haar gezin, ondanks dat haar garage al meerdere keren vernield is door criminelen uit de buurt. „Ik ben niet pessimistisch, maar er moet nu iets gebeuren”, waarschuwt ze. „Anders krijgen we hier alsnog Parijse toestanden.”
Stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch en Groenlinks-wethouder Marijke Vos komen ook langs. Marcouch heeft nu eens niet het woord en dat is goed, vindt hij. Nou, even kort dan: „Het is voor het eerst dat ouders zelf zeggen: niet de politiek, maar wíj nemen onze verantwoordelijkheid. Dat is een nieuw geluid.” Floor Bos en Saïda el Youbari glunderen.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.