De handtekening van Cramer tekent een treurig politiek klimaat

VVD-Kamerlid Neppérus reageerde deze week ’hevig geschrokken’ op het nieuws dat de handtekening van minister Cramer (PvdA, milieu) zou staan onder een steunbetuiging van 22 jaar geleden aan het actieblad Bluf!

Cramer kan zich er niks van herinneren, maar ’als dit blijkt te kloppen, ontstaat er een hele moeilijke situatie’, dreigde de VVD. Ook de PVV voorspelde ’zwaar weer’ voor de minister als de handtekening met een verkeerd gespelde naam (Cramer met een K) die van de huidige minister is.

Of minister Cramer nou wel of niet wist dat ze als voorzitter van Milieudefensie onder de advertentie stond, doet niet ter zake. Ook als ze dat wel wist, of geweten kon hebben, dan nog is de reactie van VVD en PVV overdreven, zo niet overspannen.

De voorzitter van Milieudefensie was een van de 178 mensen uit politiek, journalistiek en wetenschap die vonden dat de redactie van het actieblad Bluf! niet vervolgd moest worden wegens het publiceren van documenten die gestolen waren uit het ministerie van economische zaken. De symphatisanten zijn geen actievoerders die zelf bij de inbraak betrokken waren, het zijn ook geen redacteuren die de gegevens publiceerden (die vervolgens dankbaar werden overgenomen door de gevestigde media, waaronder Trouw).

Het gaat om mensen die wilden dat Bluf! doorging met het publiceren van geheime documenten ’die laten zien hoe het werkelijk toegaat in de Haagse Kringen’. Die wens staat wel erg ver af van de inbraak zelf. Van een strafbaar feit was al helemaal geen sprake, laat staan dat deze groep mensen erop uit was de democratische rechtsorde omver te werpen.

Politici hebben de plicht zich te verantwoorden voor wat ze hebben gedaan. Maar ook door de reacties van VVD en PVV dreigt een maatschappelijk klimaat te ontstaan dat neigt naar een heksenjacht op iedereen die ooit actie voerde, en die zich nog steeds links noemt. Rechtse politici wordt hun linkse verleden nooit kwalijk genomen.

Minister Cramer zou eerst zelf uitzoeken of en hoe die handtekening onder de advertentie terecht is gekomen. Maar in het huidige klimaat, waarin elke fout een politicus fataal kan zijn, is het vast verstandig dat ze een adviesbureau heeft ingeschakeld om boven tafel te krijgen wat er precies is gebeurd.

Tegelijkertijd is het treurig dat een handtekening onder een advertentie 22 jaar na dato aanleiding is tot zo’n onderzoek, en tot een debat met de minister-president. Meer dan een aardig nieuwtje is het immers niet. Als de handtekening van Kramer al die van Cramer is.