Even snel op zoek naar de ware moslimpartner

Moslims vinden het soms moeilijk een gelijkgezinde levenspartner te vinden. Daarom vond zondag voor de tweede keer het Islamic Single Event plaats.

Nonchalant leunt Ali (36) met zijn rug tegen de bar. Vanaf die plek heeft hij een goed overzicht over de zaal. Hij kijkt naar de tafels waaraan groepjes vrouwen zitten te kletsen. Hier en daar is een man aangeschoven. De meeste mannen hangen echter net als Ali aan de bar. En kijken.

Ali zucht. „Het is moeilijk contact maken met een moslima”, zegt hij. „Ze zijn heel verlegen. En als ze je niet willen, negeren ze je. Ze kijken je niet eens aan. Dan ga je door de grond. Gezichtsverlies, dat is het allerergste.” Hij vindt het veel makkelijker een praatje te maken met een Nederlandse.

Toch wil Ali een islamitische vrouw. „Je moet dezelfde principes hebben. Vooral bij de opvoeding van je kinderen. Vergeet het maar dat mijn dochter van vijftien naar de disco zou mogen. Van een Nederlandse vrouw mag dat wel. Dat gaat dus niet samen.”

En daarom was Ali zondag samen met ruim tachtig andere moslims in Cothen op het Islamic Single Event. Er was opzwepende muziek, eten in overvloed en de organisatie nodigde de gasten uit voor speeddaterondes. Om het wat makkelijker te maken.

Naima (25) is helemaal uit België gekomen. Ze heeft blonde krulletjes en haar donkere ogen zijn nauwkeurig opgemaakt. Tegen haar ouders heeft ze gezegd dat ze ’gewoon naar een feest’ ging. „Een datingevent is eigenlijk taboe. Ik zou het lang van tevoren uitgebreid aan mijn vader hebben moeten uitleggen. Daar had ik geen tijd voor. Misschien had mijn vader er wel voor open gestaan. Dan had ik hem meegenomen als raadgever en dan kon hij zien dat hier niets abnormaals gebeurt. De mensen staan hier niet te kussen ofzo.”

Twee netgeklede mannen hebben zojuist hun borden vol couscous, vlees en groenten geladen. „De ware natuurlijk”, antwoordt een van hen resoluut op de vraag wat hij in Cothen zoekt. Hij is dertig en wil anoniem blijven. De kans dat hij haar vandaag zal vinden, is klein. „Mijn doelgroep is er niet. De vrouwen met wie ik tot nu toe heb gespeeddate zijn ouder dan dertig. Ik wil een jongere vrouw. Ik weet het, ik ben kieskeurig. Maar als je bewust op zoek bent, let je op dat soort dingen.”

Een jonge vrouw met een rok tot op haar knieën draait haar heupen op het ritme van de muziek. Ze is de enige: de dansvloer blijft de hele avond leeg. Een geschikte man heeft ze nog niet gevonden. „Ik heb dan ook wat bagage: een zoontje van negen. Maar mijn vriendin heeft wel een match.”

De vriendin straalt. „Ik zei tegen de organisatie: die, die, en die moeten in mijn speeddateronde zitten. Met een van hen klikte het. Hij vindt het geen belemmering dat ik een kind heb. En hij is lang. Ik hou van lang.” Met rode wangen kijkt ze om naar de bar. Daar zit een man thee te drinken. Hij lacht verlegen. „Zelfs zijn leeftijd klopt”, jubelt de vrouw. „Hij is 31, net als ik. We hebben telefoonnummers uitgewisseld.”