Moderne Manieren 07/03/08

Beste Beatrijs,Mijn vriend en ik (allebei begin 30) zijn al ruim zes jaar bij elkaar en sinds een half jaar wonen we eindelijk samen. Hij is de man met wie ik oud wil worden.

Ik zeg hem vaak dat ik van hem houd en zijn vrouw wil worden, maar dat lijkt niet echt over te komen. Ik heb wel eens gehint op trouwen, maar dan begon hij altijd te lachen en er gebeurde verder niets. Ik wil hem nu zelf ten huwelijk vragen op een originele manier. Hebt u misschien een leuke tip waarmee ik hem over de drempel trek?

Onvervuld stadhuisverlangen

Beste Onvervuld,

Eigenlijk hoort de man de vrouw een huwelijksaanzoek te doen en niet andersom. Als u mij eerder om raad had gevraagd, zou ik gezegd hebben: ’Ga niet met hem samenwonen, voordat hij u ten huwelijk heeft gevraagd.’

Nu bevindt u zich als samenwonende vrouw in getrouwde omstandigheden: u doet de dingen in huis die vrouwen doorgaans doen – zonder dat u zijn formele belofte van liefde en trouw hebt. Uw vriend heeft geen enkele reden meer om u ten huwelijk te vragen, want hij heeft al alles wat zijn hartje begeert (seks, iemand die kookt en de zaak opruimt) – gratis! U was degene die wilde trouwen, maar u hebt uw wisselgeld weggegeven door met hem te gaan samenwonen.

Hij staat niet open voor uw hints op het huwelijk. Dat betekent dat hij bindingsangst heeft. Een of ander fantastisch voorstel van uw kant (met een overdaad aan rode rozen of zelf geknutselde liefdesbetuigingen) zal hem vast niet over de streep helpen. Daar wordt hij alleen maar zenuwachtig van, want hij weet best dat hij degene is die het aanzoek moet doen, en niet u.

U kunt uit de impasse geraken door uw vriend inderdaad ten huwelijk te vragen, maar dan zonder enige voorgekookte romantiek. Als dit klusje aan de vrouw toevalt, kan het alleen zakelijk worden opgeknapt, zonder poespas. Zeg tegen hem: ’Ik wil graag met je trouwen, hoe denk jij hierover?’ Als hij zegt: ’Goed idee’, stel dan een huwelijksdatum vast. Als hij u afwijst met argumenten in de trant van: ’Waar is dat voor nodig, we houden zo toch ook van elkaar, we hebben nog tijd genoeg, ik moet daar eerst eens over nadenken, ik ben er nog niet aan toe, ik ben nog te jong, ik wil mijn vrijheid niet kwijt’, vraag dan of hij het u wil laten weten wanneer het zo ver is. Word niet zwanger zolang er geen huwelijksdatum op tafel ligt. Als hij er binnen een half jaar niet op terugkomt, roer het onderwerp dan voor de laatste keer aan en geef hem een ultimatum. Als hij weigerachtig blijft, moet u vertrekken, want dan neemt hij u niet serieus.

Beste Beatrijs,

Onze dochter van twee is erg druk bezig met het leren van nieuwe woordjes en zinnetjes. Nu zitten mijn man en ik met het volgende: wij willen haar ook graag een woord leren voor haar eigen geslachtsdeel. Voor een jongetje zouden we hebben gekozen voor ’piemel’. We hebben het synoniemenwoordenboek al geraadpleegd, maar er zit niet echt iets van onze gading bij. ’Vagina’ lijkt ons te plastisch, ’voorbillen’ te eufemistisch, ’schede’ te obscuur en ’plasser’ te jongensachtig. Uiteraard zijn ordinaire woorden niet aan de orde. Welk woord kunnen wij onze dochter het beste leren, zonder de indruk te wekken dat een geslachtsdeel een taboeonderwerp is?

Eh, daar van onderen

Beste Eh, daar,

’Vagina’ is geen plastische benaming, maar de enige correcte benaming voor het vrouwelijk geslachtsdeel. Het is geen schuttingwoord, het is niet grof, het is geen medisch jargon, het is niet moeilijk uit te spreken – iedereen weet meteen wat er wordt bedoeld. Gebruik dus het woord ’vagina’.

Beste Beatrijs,

Een terugkerend pijnlijk punt voor mij in mijn relatie is dat mijn vriend, met wie ik nu twee jaar samenwoon, mij zelden complimenteert. Andersom doe ik dat wel, gewoon omdat ik hem mooi, aantrekkelijk en nog veel meer vind en ik hem dat graag zeg. Maar hij is niet zo complimenteus. Ik zeg steeds tegen mezelf dat ik daarmee moet leren leven, maar toch zit het me dwars. Het lijkt alsof hij mij niet zo waardeert en mij niet specialer vindt dan andere vrouwen. Ik heb mijn twijfel wel eens ter sprake gebracht en dan reageert hij met: ’Maar ik hou toch van je!’ Ben ik nou zo veeleisend en ondankbaar of is het niet raar dat ik hier onzeker van word?

Nooit een aardig woord

Beste Nooit een aardig,

Sommige mannen krijgen geen complimentjes over hun lippen, omdat ze deze beschouwen als ’gladde praatjes’ – als een versiertruc. Ze vinden het vals klinken en ze redeneren: ’Als ik jou niet de leukste en de liefste van de hele wereld vond, dan zat ik toch niet bij je op de bank?’

Als u alles bij elkaar genomen wel vertrouwen hebt in de relatie, dan moet u er inderdaad een beetje mee leren leven dat uw vriend verbaal niet zo sterk is op dit vlak.

Veel mannen laten hun liefde trouwens op een andere manier blijken: door dingen te doen voor hun vrouw. Daar komt het bekende ’bloemetje meenemen’ vandaan. Maar ook: vervelende klusjes opknappen, de stofzuiger reparen, zware dingen tillen of uitjes organiseren. Een man kan ook zijn liefde tonen door zorgzaam te zijn en zijn geliefde af en toe met iets leuks te verrassen.

Bespreek dit nog eens met uw vriend. Zeg tegen hem dat u het zo fijn zou vinden als hij onverwacht een bosje bloemen of een aardigheidje voor u mee zou nemen of kaartjes zou kopen voor een voorstelling, of een restaurant bespreekt om u mee naar toe te nemen – dat soort dingen.

Zeg erbij dat u echt wel gelooft dat hij van u houdt, maar dat u het desondanks leuk zou vinden als hij af en toe zijn liefde zou tonen met een attente actie.

U denkt misschien dat u er niets aan hebt, wanneer u om spontaan gedrag moet vragen. Als hij doet wat u vraagt, heeft hij het immers niet zelf verzonnen (en dan hoeft het al niet meer van u). Maar dat is niet zo.

U vraagt in het algeméén iets meer inzet op het vlak van attentheid. Als uw vriend van u houdt, zal hij u graag een plezier doen en de boodschap in z’n oren knopen. Op een zelfgekozen moment neemt hij zowaar dat bosje bloemen voor u mee of hij organiseert een avondje uit, en dan bent u toch blij. En hij ook.