Terwijl Den Haag zich het hoofd nog breekt over de toelating van Oost-Europeanen op de arbeidsmarkt, keren die Nederland alweer de rug toe. In hun eigen land trekt de arbeidsmarkt aan en stijgen de lonen; ze hebben geen reden meer ver van huis hun geld te verdienen.
Die terugkeer zal zorgen voor tekorten aan arbeidskrachten in de landbouw, de metaal, de bouw en de schoonmaakbranche. De migratiebewegingen van arbeiders worden bovendien sneller. Immigrantenwerkers blijven zolang het hier economisch goed gaat, en vertrekken als het elders beter wordt.
Dat is zorgelijk voor de betreffende sectoren, maar ook een teken dat Europa volwassen wordt. De Europese Unie wist het verkeer van goederen en diensten vrij te maken, en creƫerde een monetaire unie. Maar de achilleshiel van die economische eenwording was de arbeidsmarkt. Europeanen staan in de regel al niet te trappen om elders in de Unie te gaan werken. En wie dat toch wil moet veel hindernissen slechten.
Het zijn de lidstaten die die hindernissen in stand houden, ter bescherming van eigen volk en arbeidsmarkt. En het politieke klimaat waarin dat gebeurt wordt er niet beter op. Dat werd deze week weer treffend geïllustreerd door de schreeuwerige reacties van enkele Haagse fracties op oud nieuws over een toename van het aantal asielaanvragen. Er werd alweer moord en brand geroepen, zonder te kijken naar de oorzaken van de variatie in het aantal asielzoekers.
Als de snelle migratiebewegingen van arbeiders een teken zijn van de wasdom van Europa, dan weet Nederland daarmee niet om te gaan. Den Haag lijkt vooral te willen voorkomen dat de indruk wordt gewekt dat mensen hier welkom zijn. Of het nu gaat om werkers die we hard nodig hebben, of om mensen die met redenen hun land ontvluchten en onze solidariteit verdienen.
Immigratie is in Den Haag nog steeds het spook dat met regels en beperkingen in toom gehouden moet worden.
En ondertussen verandert de wereld sneller dan Den Haag wikt en weegt. Wordt Nederland van netto-immigratieland netto-emigratieland. En moet het vaststellen dat wie voorheen niet welkom was, helemaal geen zin meer heeft om te komen.
Natuurlijk, er worden her en der regels versoepeld om werkers die we graag willen hebben binnen te laten. Maar het gebeurt met een aarzeling die geen pas houdt met de economische ontwikkeling. Den Haag moet erkennen dat migratie geen kwestie is van remmen maar van uitgekiend gas geven.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.