ephimenco / Ondergang

Je kunt over Ahmed Marcouch heel wat beweren, maar niet dat de PvdA-voorzitter van het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart niet met de media weet om te gaan.

Twee weken geleden kreeg hij een lading kritiek nadat hij in een interview in Het Parool voor meer islam op openbare scholen had gepleit. Als men wil vermijden dat kinderen in de duistere krochten van de orthodoxe islam radicaliseren, moet men toch aan de identiteit van de openbaren sleutelen, vond hij.

Het idee van islamiseren om zogenaamd erger te voorkomen moest natuurlijk concreet worden onderbouwd. Wat Marcouch naliet in Het Parool deed hij gisteren in Trouw. Zowel op de voorpagina als in een interview alarmeerde Marcouch het publiek: in het islamitisch weekendonderwijs worden lijfstraffen uitgedeeld.

Conclusie: Marcouchs alternatief om de koran op openbare scholen te onderwijzen is dientengevolge het juiste. Het nieuws in Trouw werd elders breed uitgemeten. Over Marcouchs voorstel om de boerka op school bespreekbaar te maken of zijn affiniteiten met de islamitische broederschap werden helaas geen vragen gesteld. Nu moest ik schateren bij het lezen over de jongste ontdekking van Marcouch. Dat de islamitische weekendscholen in Nederland middeleeuwse methoden hanteren is al jaren bekend en wordt met de mantel der multiculti-liefde bedekt.

In april 2004 schreef ik er nog een stuk over onder de kop ‘tuinslang’. In zalen en moskeeën in Rotterdam-Noord en Crooswijk was toen geconstateerd dat islamitische kinderen door koranleraren werden geslagen met tuinslangen en stokken. Het toenmalige Rotterdamse raadslid Brahim Bourzik gaf de Nederlandse politiek ongegeneerd de schuld. Zijn oplossing? De openbare scholen moesten maar in het weekeinde open om in een vreedzame omgeving koranlessen te geven. Eerder dan Marcouch vond Bourzik dat de Nederlandse (onderwijs)structuren geïslamiseerd moesten worden om erger te voorkomen.

Het toneelstuk dat Marcouch gisteren in Trouw opvoerde is doorzichtig. Maar zijn contradicties zijn nogal troebel: de man wil meer islam en minder scheiding tussen ‘religie en staat’, maar waarschuwt ook dat ‘de nieuwe confrontaties religieus van aard zijn’. Als dat zo is, moet het geloof meer dan ooit in het privédomein worden beleefd en moet de scheiding intact blijven, dunkt me. Marcouch had gisteren de pech dat tegelijk met zijn Trouw-interview een vernietigend opiniestuk over hem in de Volkskrant verscheen, uit zijn eigen PvdA.

Drie raadsleden uit Slotervaart stellen de religieuze ijver van de ‘vrome’ Marcouch aan de kaak: ‘Zijn grootste angst is niet dat de jongeren radicaliseren, maar dat ze op een dag Allah de rug zullen toekeren.’ Volgens deze locale politici strijdt Marcouch‘ drift zijn religie te promoten met het seculiere karakter van de PvdA’. Hiermee doet hij geen recht aan de niet-islamitische inwoners van het stadsdeel en ‘draagt hij landelijk bij aan de ondergang van de PvdA.’ Ik voeg hier aan toe: Laten we de ideeën van Marcouch rustig negeren, zodat hij in ieder geval niet aan de ondergang van de openbare scholen kan bijdragen.