Klusje voor Arend Jan Boekestijn

opinie Hij is al weer bijna vergeten: Arend Jan Boekestijn. Even ter herinnering. Boekestijn is het VVD-Kamerlid dat dit jaar, geheel in de traditie van de VVD, het kanon mocht richten op de ontwikkelingshulp.

Voorheen deed Zolt Szabo dat, dit jaar dus het aanstormende talent Boekestijn. Tot de gebruikelijke gang van zaken hoort inmiddels ook dat de minister, in dit geval Bert Koenders, zich vreselijk schrap zet. Nergens voor nodig overigens. De begroting van ontwikkelingssamenwerking overleeft over het algemeen de VVD-aanvallen.

Dit keer bedacht Boekestijn dat het allemaal wel wat minder kon. Niet 0,7 procent van het bruto nationaal inkomen hoefde betaald te worden, maar 0,44 procent. Grofweg kon twee miljard geschrapt worden door alle ineffectieve hulp te schrappen en de steun aan slecht geregeerde landen eenzelfde lot te laten ondergaan. Een revolutionair, die Boekestijn, ten minste zo omschrijft hij zichzelf in het blad Internationale Samenwerking.

Toen hij die omschrijving ’revolutionair’ op zijn gedrag plakte, dacht hij nog aan een revolutie in de hulp. Het werd een mislukte paleisrevolutie in de VVD. Voor een snorrende camera liet hij zich ontvallen dat VVD-leider Mark Rutte zonder visie door het leven gaat, dat de VVD veel fouten maakt en dat Pechtold bij D66 het een stuk beter doet. Sindsdien zit Boekestijn met een puntmuts op in de Tweede Kamer en moet hij weer het vertrouwen verdienen van de fractie. Rutte kon hem er niet uitgooien, de VVD heeft inmiddels een redelijke traditie als het gaat om afvalligen. Nee, Boekestijn mag blijven en moet beterschap beloven. Hij is en blijft, volgens de heer van stand Rutte, nog altijd een talent.

Laten we het talent met bouwjaar 1959 eens de helpende hand toesteken en zijn talenten en revolutionaire inzichten testen. Stel nu dat Nederland vijf miljard hulp geeft, de norm haalt en de rest van de donorgemeenschap niet. Hoe kun je dan van vijf miljard euro een veelvoud maken? Dat dat kan, bewijst inmiddels de economische crisis die als grondslag heeft dat er te veel geld is gecreëerd tegen onvoldoende feitelijke waarden. Waarom zou je jarenlang Amerikanen wel en Afrikanen niet in een huis kunnen laten wonen terwijl ze de hypotheek niet op kunnen brengen. Met kapitaal kun je kapitaal scheppen en met meer kapitaal kun je meer investeren. En met meer investeringen, door de overheid in infrastructuur en door de private sector in fabrieken, kun je armoede bestrijden. Hoe kun je van vijf miljard euro, tien miljard maken, luidt de opdracht. Even op weg helpen? Je kunt altijd nog tegen een laag rentepercentage als Nederlandse staat geld lenen. Dat doen we nu ook voor al die crisispakketten. Zo veel verschil zit er niet tussen een bankencrisis, een energiecrisis, een hongercrisis of een permanente armoedecrisis.

Wil de echte revolutionair Boekestijn opstaan? Hij heeft tot de begrotingsbehandeling van volgend jaar de tijd om deze klus te klaren. Zo niet dan mag hij met een puntmuts op de poef blijven zitten in de Tweede Kamer.