Weg met lootjes en de surprise: alternatief ’sinterklazen’

Voor wie geen zin heeft in een traditionele sinterklaasavond biedt de dobbelsteen uitkomst, samen met een paar goedkope cadeautjes. Want helemaal niets gezelligs doen rond 5 december, dat kon toch ook niet?

De kinderen hadden het op een gegeven moment wel gehad met dat traditionele ’sinterklazen’. Het lootjes trekken, de lange gedichten en de uitgebreide surprises waren voor hen te veel van het goede, zeker in een periode dat school en later studie een belangrijk deel van hun tijd vergden.

En zo verhuisde eerst ons eigen St. Nicolaas-feest naar de Kerst en kwam er vervolgens ook een einde aan de sinterklaasavonden die we jarenlang met vrienden en met hun en onze kinderen hadden gevierd. Want zeg nou zelf: wat moet je dichten over iemand die je maar een enkele keer in een jaar ziet? Een levensgrote pop in de kelder of een verpakt geintje op zolder, dat hadden ze meer dan genoeg meegemaakt.

Maar helemaal niets gezelligs doen rond 5 december, dat kon toch ook niet? Was er dan geen alternatief om met de vriendenclub te vieren, vroegen – nota bene – de kids.

Het duurt even, maar dan zitten we toch weer op een avond met een mens of vijftien (jong en oud) en een berg pakjes bij elkaar. En rollen ineens de dobbelstenen door de kamer.

De spelregels voor deze alternatieve sinterklaasviering zijn even kort als simpel. Elke deelnemer heeft twee cadeautjes van maximaal 5 euro per stuk gekocht, zonder dat die voor iemand in het bijzonder bedoeld zijn. Het cijfer op de dobbelsteen bepaalt hoe we met de voorraad pakjes moeten omgaan: niet uitpakken, een cadeautje van een ander wegnemen, alle pakjes één plaatsje opschuiven, van plaats ruilen, beurt overslaan of een pakje openmaken. Zijn alle pakjes in de kring terecht gekomen, dan wordt de tweede ronde gespeeld met iets andere regels die je ook weer zelf kunt verzinnen.

Als uiteindelijk alle pakjes opengemaakt zijn en een eigenaar hebben gekregen, is het spel voorbij. De lol van het hele gedoe is dat de cadeautjes voortdurend van eigenaar wisselen en dat ieder zijn eigen tactiek ontwikkelt om aan zijn favoriete cadeautje te komen. Er zijn altijd wel pakjes die meer (of minder) populariteit genieten dan andere, vooral als ze nog ingepakt zijn. Zoals het pak dat sterk op een fles wijn lijkt maar bij nader inzien in de waterwinkel gekocht is. Of zoals het grote cadeau met dat mooie papier dat uiteindelijk een pak spaghetti blijkt te bevatten.

De alternatieve versie van ’pakjesavond’ bevalt nog steeds, al wordt er in het mailcircuit wel eens gevraagd om nu een keer geen rare mokken, gekke wekkers of ’andere onzin’ te kopen. Maar, is dan de terechte wedervraag, wat is ’onzin’ op een sinterklaasavond? Aan het einde van het feestje gaan er altijd wel een paar naar huis die dolgelukkig zijn met hun cadeautje. En ook is er vast iemand die zijn verkregen pakjes heimelijk in de tas van een ander dumpt: zo is ie er toch weer mooi vanaf gekomen.

Op de website www.pubquizamsterdam.nl staat trouwens nog een sinterklaasspel, dat voor wat extra plezier kan zorgen. Ook hier is de hoofdrol weggelegd voor de dobbelsteen – le dé voor de Française in ons gezelschap, voor wie we geen halsbrekende gedichten hoeven te maken. Na een algemene ronde waarin iedereen evenveel pakjes krijgt, gaan opdrachten meespelen. Ze staan op kaartjes en zijn te downloaden van internet of zelf te maken: geef een cadeau aan de gastvrouw of gastheer van de avond, pak het lelijkste cadeau van de avond van iemand af, geef je grootste pakje weg of geef het cadeau terug dat je het laatst hebt gekregen. De meeste kaartjes zijn glashelder, maar er zijn er ook bij waarover je kunt discussiëren. Als de opdracht niet van toepassing is, gaat de beurt gewoon voorbij. Een (kook)wekker bepaalt de speeltijd. Voordat deze variant wordt gespeeld, moet iedereen zijn horloge, mobiele telefoon en/of iPod inleveren en worden de klokken in huis stil gezet.

Iedereen houdt aan het einde van het spel tenminste één cadeautje over. Zo blijft het in elk geval een ’heerlijk avondje’.