Huisartsen: Emmeloord behoeft goed ziekenhuis

Interim-bestuurder Hoefsmit moet orde op zaken stellen bij de IJsselmeerziekenhuizen. Voor Urker huisarts Cees Dekker is het duidelijk: „Verbreek de band tussen Lelystad en Emmeloord.”

„Veel steunbetuigingen van eigen patiënten”, meldt het tv-scherm in de hal van de Emmeloordse vestiging van de IJsselmeerziekenhuizen, waarop ze met de slogans „persoonlijke aandacht” en „modernste zorg in geavanceerd behandelcentrum” meteen reclame maken voor zichzelf. Nee, zegt de receptioniste in de rustige hal, ze krijgt geen boze of bezorgde telefoontjes. „Er bellen alleen wat patiënten die willen weten of hun afspraak doorgaat.”

Yoeri, vandaag wordt hij 3 jaar, heeft die al achter de rug. Huppelend, de kaart met de datum voor een volgend bezoek in zijn hand, loopt hij de parkeerplaats op. Hij heeft veel last van oorontstekingen en komt daarvoor regelmatig bij de kno-arts, vertelt zijn moeder Belinda van Eerden. „En we zijn daar tevreden over.” Voor haar zijn de problemen die deze week bekend werden rond de luchtkwaliteit in de operatiekamers dan ook geen reden om te zien naar een andere kliniek. Ook de heer Van ’t Hoenderdaal, net behandeld aan een beknelde zenuw, blijft voorlopig gewoon komen. „Ik ben tot nu toe goed behandeld. En in ieder ziekenhuis is wel wat,” zegt hij.

Het gaat ook niet om individuele artsen of hulpverleners, benadrukt huisarts Cees Dekker in zijn pas verbouwde spreekkamer op Urk, het is het management dat er een puinhoop van heeft gemaakt. Dat bestuursvoorzitter Gersji Rodrigues Pereira donderdagavond het veld heeft moeten ruimen, vindt hij volkomen terecht. „Er is vijf maanden risicovol geopereerd, terwijl hij dat wist.”

Interim-bestuurder Norbert Hoefsmit moet vanaf maandag orde op zaken stellen. Wat Dekker betreft gaat het dan niet alleen om de OK’s. „Dat is maar het topje van de ijsberg, er is veel meer aan de hand.” Bron van de ellende is volgens hem de fusie in de jaren negentig tussen het Zuiderzeeziekenhuis in Lelystad met het Dokter Jansenziekenhuis in Emmeloord tot de IJsselmeerziekenhuizen. „Een slecht idee, dat ook nog eens slecht is uitgevoerd.”

In de loop der tijd is de complexe zorg geconcentreerd in Lelystad, zegt hij, en zijn de voorzieningen in Emmeloord steeds verder afgebouwd. Mede daardoor zijn de afgelopen jaren al veel patiënten overgestapt naar ziekenhuizen in Sneek en Zwolle. Wat nog het meeste steekt, is de sluiting van de afdeling verloskunde. „En dat terwijl Urk het hoogste geboortecijfer van Nederland heeft.” Ter illustratie haalt hij de cijfers er bij: in 2007 werden daar per 1000 inwoners 21,7 kinderen geboren, bijna het dubbele van het Nederlands gemiddelde.

Emmeloord moet weer een ziekenhuis krijgen waar –anders dan nu– mensen ook meerdaags kunnen worden opgenomen, aldus Dekker. „Natuurlijk hoeft er niet alles te gebeuren, maar een afdeling verloskunde is wel het minste.” Volgens hem kan dat het best door de band tussen de twee IJsselmeerziekenhuizen te verbreken, zodat er ruimte komt voor een ander samenwerkingsverband. Het Sneker Antoniusziekenhuis, dat vorig jaar een afdeling in Emmeloord opende, heeft zijn voorkeur: 17 huisartsen uit Emmeloord en Urk ondertekenden daarmee eerder al een convenant om de zorg te verbeteren.