Staar op het Jaar

opinie Het regent weer overzichten op de televisie. Zoveel, dat we het overzicht volledig kwijt zijn. Daarom krijgt u van mij als service een klein overzicht van de overzichten.

De NOS is bezig met ’De week van het Jaar’ waarin ze in vijf afleveringen de grote gebeurtenissen van 2008 compileren.

Maandag zagen we het Nederlands elftal opnieuw verliezen van de Russen op het EK voetbal (alsof één keer niet al erg genoeg was), gisteren was er het ’Sportgala’ (ook een soort overzicht) en daarna ’Het koningshuis in 2008’. Verder krijgen we de Olympische Spelen in de herhaling en natuurlijk het onvermijdelijke nieuwsoverzicht.

De verkiezing van ’De politicus van het jaar’ zit er al op en ’EénVandaag’ doet het nog het aardigst, door mensen op te zoeken die eerder in reportages van de rubriek te zien waren.

Daar blijft het niet bij.

De TROS haalt ’de beste momenten’ uit de TV-show nog eens terug en de laatste dag van de maand kunt u samen met de VARA bepalen wat ’Het tv-moment van het jaar’ was. Tel daarbij op de traditiegetrouw terugblikkende cabaretiers en we kunnen stellen dat de buis op de valreep van het jaar transformeert in één grote overzichtstentoonstelling.

Daar zit je dan een jaar lang voor televisie te kijken. U kunt uw toestel beter elf maanden op zolder zetten om hem half december weer naar beneden te halen. Met één Staar op het Jaar bent u klaar.

Maar wat moeten we zonder tv? ,,Dan moet je praten”, zou Youp van ’t Hek zeggen en dat is niet de bedoeling. Daarom zien we eind december alles dubbel.

Dat de kijker na een lange dag uit automatisme de afstandbediening grijpt, daar is goed in te komen. Dat televisiemakers hun tijd besteden aan overzichtstentoonstellingen in plaats van eens wat nieuws te bedenken is een beetje jammer.

Kijk, journaal- en sportoverzicht, prima. Zo’n overzicht is nog te overzien. Maar dit wordt ieder jaar doller.

Minister Plasterk zou iedere omroep die zich meer dan één keer aan jaaroverzichten schuldig maakt eigenlijk op de subsidie moeten korten. Het geld dat dan vrijkomt kan vervolgens niet naar de dagbladen, want die doen het potverdikkie ook.

Heeft dit weer met zoeken naar identiteit te maken? Of met onze behoefte om het leven letterlijk overzichtelijk te maken? Door achterom te kijken kunnen we de onzekere wereld die voor ons ligt even laten voor wat ie is. Dat kan het ook zijn. Als je alles nóg een keer ziet is het bovendien een beetje meer waar.

Nietwaar?

Nou ja, nog een week of twee en dan krijgen we de vooruitblikken.

Een overzicht daarvan volgt.