Beste Beatrijs, mijn man, met wie ik tien jaar getrouwd ben, onderhoudt sinds enige tijd een intensieve mailwisseling met een vrouw die net als hij vrijwilliger is bij een vereniging en die in een moeilijke scheiding verkeert.
Ik raak daardoor geïrriteerd. Laatst vertelde hij dat hij die ochtend vrij had genomen van z’n werk, omdat zijn vriendin zo diep in de put zat dat hij bij haar thuis was gaan praten. Ik vond dit belachelijk, ook omdat mijn man weinig mededeelzaam is over de aard van hun relatie. Hij vindt dat ik overdrijf. Hij is niet van plan om de vriendschap met deze bijzondere vrouw die hem zo goed begrijpt en met wie hij zo’n ’enorm goede klik heeft’ (zijn woorden) op te geven. Ik ben altijd heel makkelijk geweest, zoek nergens wat achter, maar nu begin ik ernstig te twijfelen. Vindt u dat man-vrouwvriendschappen mogelijk zijn? Of ben ik terecht wantrouwig?
Jaloerse feeks?
Beste Jaloerse feeks,
Man-vrouwvriendschappen zijn heel goed mogelijk. Maar wederzijdse partners (indien aanwezig) moeten er niet door van slag raken. Dat kan alleen wanneer die partners niet overal buiten worden gehouden. U wordt geacht ergens uw fiat aan te geven, maar u weet niet precies waaraan. Om in te kunnen stemmen met de speciale vriendschap van uw man, is het nodig dat u weet over wie het gaat. Leer dus de speciale vriendin van uw man kennen. Dan kunt u zelf zien wat voor vlees u in de kuip hebt. Zeg tegen uw man dat hij zijn vriendin bij u thuis moet uitnodigen op de thee of koffie. Dan kunt u met uw drieën gezellig een tijdje praten over niet-bedreigende onderwerpen (zij moet toch ook over iets anders kunnen praten dan haar scheiding?) en dan merkt u gauw genoeg aan de manier waarop zij met elkaar omgaan hoe gevaarlijk of ongevaarlijk de situatie is. Hoe gedwongener het samenzijn en hoe moeizamer de conversatie, hoe meer reden voor wantrouwen van uw kant. Als uw man het een slecht idee vindt om u en zijn nieuwe vriendin aan elkaar bloot te stellen, dan weet u eigenlijk al genoeg. Kennelijk speelt zich er dan nog meer af tussen hulpzoeker en hulpverlener dan alleen crisismanagement. Mogelijk betreft dat broeierige zaken die uw koele blik niet kunnen verdragen. Maar eerst moet u haar uitnodigen.
Beste Beatrijs,
Onlangs had ik een afspraak met een groepje vriendinnen in mijn huis. Een van hen liep bij het binnenkomen een kostbare vaas omver die op een tafeltje in de gang stond. De vaas brak in duizend stukken, onherstelbaar. De dame in kwestie liep een schrammetje aan haar vinger op, waarvoor een eenvoudige pleister voldeed, en bleef verder ongedeerd. Enige dagen later bezocht ik deze vriendin om te informeren naar haar welzijn. Daar bleek niets aan te mankeren. Om een tegemoetkoming in de door mij geleden schade durfde ik haar niet te vragen. Is het in de betere kringen waartoe betrokkenen zich rekenen bon ton om veroorzaakte schade van naar schatting 200 euro zonder overleg voor rekening te laten van de getroffene?
Gedupeerd door vriendin
Beste gedupeerd door,
Als iemand schade veroorzaakt, moet hij die betalen. Als de schadeveroorzaker zelf ook schade heeft opgelopen, wordt de claim zwakker. Iemand die een enkel verstuikt en met z’n voet omhoog moet zitten nadat hij een vaas omver heeft gelopen, moet formeel nog steeds die vaas betalen, maar in veel gevallen zal de vaaseigenaar daarvan afzien, omdat de dader ook gedupeerd is. Maar daaraan vooraf gaat de plicht van de dader om schadevergoeding aan te bieden. In alle kringen trouwens, niet alleen in de betere. Om deze reden hebben de meeste mensen een WA-verzekering, die uitkeert na onderzoek van de feiten. Als vaaseigenaar kunt u de vaasomverloper schadevergoeding vragen. De normale gang van zaken is dat er betaald wordt, hetzij uit eigen portemonnee, hetzij via de WA-verzekering. De kans bestaat dat de vriendschap wordt aangetast door het presenteren van de rekening. Maar die kans bestaat ook, als gedupeerde zijn verlies slikt zonder te reclameren. In dat geval zal wrok de vriendschapsgevoelens doen bekoelen. Het beste is dus uw vriendin de kans te geven haar verzuim te herstellen.
Beste Beatrijs,
Twintig jaar geleden hebben wij een stel ontmoet waarmee het goed klikte. We werden goede vrienden en deelden lief en leed. Later verhuisden we naar een andere stad en kwam de klad een beetje in de vriendschap. We zagen elkaar veel minder, al was het altijd wel gezellig. De keren dat we als vanouds met ons vieren afspraken vonden plaats op ons initiatief. Nu kregen we weer een uitnodiging voor hun gezamenlijke verjaardag. We hebben dit al vaker meegemaakt: de gastheer/vrouw spreken we nauwelijks, alleen de andere gasten, die we niet of nauwelijks kennen. We twijfelen of we zullen gaan. Ik heb het gevoel dat er geen zuivere/eerlijke communicatie meer is, en ik wil dit hoofdstuk eigenlijk netjes afsluiten. Mijn vrouw heeft dezelfde gevoelens, maar zij is wat minder assertief. Wat moeten we doen? De telefoon pakken en dit rechtstreeks aan hen meedelen? Kwetsen wil ik hen ook niet.
We willen ervan af!
Beste We willen,
Ga uw vrienden niet hun congé geven. Het formeel beëindigen van sociaal contact leidt altijd tot gevoelens van gepikeerdheid bij de gedumpte partij. U bent uit elkaar gegroeid. Dat is jammer, maar zo gaan die dingen en dat hoeft de ander niet te worden ingewreven. Het enige wat u te doen staat, is ophouden nog langer initiatieven te nemen voor afspraken. Uw vrienden nodigen u uit voor feestjes, waar u geen behoefte aan hebt. Dat is niet iets wat u hen kwalijk moet nemen – dat is hun manier om het contact boven nul te houden. Schrijf een simpel afzeggingskaartje met de beste wensen en dat u er helaas niet bij kunt zijn wegens verplichtingen elders. Herhaal de procedure bij elke nieuwe uitnodiging voor feestjes. Na twee jaar zult u geen uitnodiging meer ontvangen. Als zij out of the blue bellen voor een afspraak met z’n vieren, kunt u daar altijd op ingaan, als dat vroeger naar genoegen was.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.