Lok-oma’s

opinie Marijn Ornstein zit in de Amsterdamse raad voor de VVD en zegt in een filmpje op haar partijsite ’vanuit haar gedachtegoed aan een veilig Amsterdam te willen bijdragen’.

Daarom lanceerde ze deze week haar plan om het geweld tegen senioren in de hoofdstad te beteugelen. Hoe? Door overal bij pinautomaten lok-oma’s te laten rondhangen. Een lok-oma is in feite een doorgewinterde agente met handboeien die een lokcursus heeft gevolgd. Ik vermoed dat die opleiding bestaat uit het dagelijks een paar uur kromgebogen, met grijze pruik op, achter de rollator heen en weer te schuifelen. Een laf plan dat mij weinig liberaal lijkt.

Schuifelende oma’s zijn een vertederend verschijnsel in het traditionele straatbeeld. Als ik er een tegenkom, ben ik altijd geneigd haar zware boodschappentassen te dragen. Zoiets zal ik voortaan nalaten, bevreesd om voor een dief te worden aangezien. Kan het eens afgelopen zijn met dit lokgedoe? Met al die lokauto’s, lokfietsen en lokappartementen. Het begon in 2002 toen de malle Manuel Kneepkens van de Rotterdamse Stadspartij de lok-zak verzon. Manuel dacht dat door een zak vol huisvuil ergens buiten ophaaluren te deponeren, de stad schoner zou worden. Iedereen die vervolgens zijn eigen vuilniszak naast de lokzak neerzette zou door de lokbrigade worden beboet. Na een mislukte test die door de lokale televisie werd vastgelegd, verdwenen bij de volgende verkiezingen Kneepkens, de Stadspartij en zijn lokzak uit de raad. Vervolgens werd onze buurt overspoeld door lokhoeren. Agressieve tantes die het uniform voor naaldhakken en handtasjes hadden ingeruild. Aanvankelijk werden er weliswaar succesjes geboekt en tientallen hoerenlopers beboet, maar bij ons was de sfeer grondig verpest: geen man die nog een onbekende vrouwen op straat spontaan durfde te complimenteren. Totdat het mannelijk oog aan het verschijnsel gewend raakte en echt van nep begon te onderscheiden: de lokhoeren van de politie hadden bijna allemaal een enorm uitpuilend achterwerk en een bierbuikje. Repressie moet er zijn maar niet ten koste van essentiële waarden die de authenticiteit van deze samenleving waarborgen.

Of willen we echt leven in een nepmaatschappij met oma’s van nog geen dertig jaar en hoeren van boven de 100 kilo? Voor je het weet worden straks lokbomen geplant om wildplassers te vangen. Of lokasbakken in lokcafés neergezet om verstokte rokers naar hun ondergang te dirigeren. En ik kan zelf verklappen dat dit fenomeen zijn intrede bij krantenredacties heeft gedaan. Hier en daar worden steeds vaker lok-columnisten aangesteld. Een lokcolumnist wordt door zijn hoofdredacteur met maar één boodschap het veld ingestuurd: schrijft zoveel mogelijk ongefundeerde, provocerende en beledigende stellingen op. Bij voorbeeld dat Nederlanders racisten zijn die zielige allochtonen onderdrukken en dat Nederland een hel is voor vreemdelingen. Herhaal dezelfde boodschap, week in week uit. Dan krijg je een vloed aan boze internetreacties van getergde lezers die zich iedere week laten provoceren. Vervolgens hoef je alleen maar een paar reclameboodschappen om die lokcolumn heen te plaatsen en iedere muisklik brengt geld in de lade. Nee, namen van lokcolumnisten geef ik niet.