McCain tast naar juiste boodschap

John McCain doet met de dag meer denken aan een generaal die de slag aan het verliezen is. Koortsachtig stuurt hij nog boodschappers uit – maar hij denkt ook al na over verliezen op een manier waarvoor het nageslacht hem zal bewonderen.

Afgelopen vrijdag nam de Republikeinse presidentskandidaat rustig maar beslist de microfoon over van een vrouw die tijdens een campagne-bijeenkomst had gezegd dat zijn Democratische tegenstander Barack Obama ’een Arabier’ is. „Nee mevrouw, nee mevrouw. Hij is een fatsoenlijke man, met een gezin, een burger waarmee ik het toevallig oneens ben op een aantal fundamentele punten.”

Een opwelling was het niet: op die bijeenkomst maakte hij nog drie keer een soortgelijke opmerking. Maar zijn publiek maakte het er ook naar, met vragen waaruit ’woede’ sprak, en ’angst’ voor een presidentschap van Obama. Niet nodig, vond McCain.

Al is het nog steeds zo dat met Obama een halve terrorist in het Witte Huis dreigt te komen, aldus zijn eigen de tv-advertenties. Daarin wordt verwezen naar Obama’s relatie –oppervlakkig, volgens hemzelf– met iemand die ooit bommen legde tegen de Vietnamoorlog.

Daarnaast willen de Republikeinen ook het onderwerp ’economie’ weer lostrekken uit de stevige houdgreep van Obama. Daarvoor werden, meldde de website politico.com gisteravond, verschillende plannen besproken om de burgers en kleine bedrijven te steunen. Welke het ook zouden worden, ze zouden in elk geval concreter zijn dan die van Obama.

In de zondagse politieke praatshow van tv-zender Fox voerde Rick Davis, de campagneleider van McCain, nog weer een andere reden aan waarom de Amerikanen toch echt zijn baas zouden moeten kiezen: in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat zijn de Democraten nu in de meerderheid, en dat zou in november nog wel eens veel erger kunnen worden. „Geloven we echt dat het Amerikaanse publiek zich veilig zal voelen door zowel het hoofd van het Congres als het hoofd van het Witte Huis van dezelfde partij te hebben?”

Het lijkt een oproep uit wanhoop, maar het argument zou best aan kunnen slaan: het Amerikaanse politieke systeem is juist ontworpen met instituties die elkaar dwars moeten zitten. Zo moet worden voorkomen dat een tiran als destijds de Engelse koning weer de macht grijpt. Maar tirannie, zeker die van het democratisch verkozen soort, is momenteel niet de eerste zorg van de Amerikanen.