Zoveelste onhandigheid Cramer irriteert Kamer

Drie keer moest minister Cramer door het stof omdat ze Kamervragen weigerde te beantwoorden. De politieke onhandigheid staat niet op zich.

„Minister Cramer heeft geen oppositie nodig om ten val te komen. Ze wordt overvaren door het CDA-smaldeel in het kabinet, heeft geen politiek gevoel en een grenzeloze naïviteit.” SP-Kamerlid Jansen diende gisteren nog net geen motie van wantrouwen in tegen de PvdA-minister van milieu. Maar de Kamerleden die een krachtig milieubeleid willen, twijfelen steeds luider aan Cramers politieke capaciteiten.

Met deskundigheid alleen kom je er niet als minister, peinsde Jansen na weer een incident met de minister van milieu. „Was er kortsluiting?”, wilde GroenLinkser Van Gent weten. „Ze is ontgroend door de Kamer”, constateerde Van der Ham (D66). Het was een genânte vertoning, zei CDA-Kamerlid Hessels over Cramers optreden een dag eerder.

De minister had tijdens het vragenuurtje geweigerd vragen te beantwoorden over groene stroom. Want, redeneerde zij, daar gaat de minister van economische zaken over, en die was er niet bij. Vervolgens beantwoordde ze toch wat vragen.

Dat was niet zo’n handige volgorde. Nu kreeg ze zelfs haar coalitiegenoten over zich heen, want een minister die weigert te antwoorden, dat kan zomaar niet. Een excuusbrief van haarzelf, van vicepremier Bos en twee persoonlijke verklaringen later, lijkt deze storm geluwd. Lijkt.

Hoe futiel de onhandigheid van de minister ook was, zij staat niet op zich. Als hoogleraar gold Cramer als autoriteit op milieugebied. Nu lukt het maar niet om haar, door niemand betwiste, deskundigheid om te zetten in effectief beleid. Zo menen vrijwel alle energiedeskundigen dat de doelstellingen voor duurzame energie niet worden gehaald. Ook is de uitkomst op het gebied van kernenergie niet zeker.

PvdA en ChristenUnie kregen in het regeerakkoord dat er deze kabinetsperiode geen kerncentrales bij komen. Cramer verklaarde onlangs dat ze eventuele vergunningsaanvragen voor de bouw van een nieuwe centrale niet in behandeling zal nemen. Minister Van der Hoeven van economische zaken meldde toen dat dit toch het geval zou zijn. Zij kreeg gelijk.

Verder achtervolgen Cramer vooral kleine incidenten. De oproep om spaarlampen te verbieden, haar wollige taal en verontwaardigde toon in actualiteitenrubrieken. Cramers eerste reactie toen bekend werd dat haar (verkeerd gespelde) naam onder een steunbetuiging voor het actieblad Bluf stond. Ze wilde een uitputtend onderzoek, maar zei later dat het eigenlijk niet uitmaakte of het haar naam was, want ze zou het nog steeds doen.

Het zijn geen halszaken, maar het beeld dat de minister van economische zaken meer te zeggen heeft over milieubeleid dan de minister van milieu, krijgt steeds meer de overhand.