We staan weer man tegenover vrouw

De vrouw is een zegen in de klas, en een vloek in de Kamer. Dat lijkt de conclusie na lezing van enkele prikkelende stukken die de afgelopen week in de krant stonden.

Het begon vorige week zaterdag in Letter & Geest met Michael van Eekeren, die ten strijde trok tegen de ‘ondraaglijke feminisering’ van de samenleving. Volgens de publicist is het aan vrouwen, en vooral aan Marianne Thieme, te danken dat de Tweede Kamer zich druk maakt over de goudvis en zijn kom. Mannen alleen zouden niet tot dat soort zielige debatten komen. Die varen op de masculiene waarden verstand en realisme. En daarmee kom je verder, terwijl het feminiene gevoel en idealisme leiden tot bestuurlijke chaos en maatschappelijke verlamming.

De tegenwind kwam later in de week, met een lofzang van publiciste Yvette den Brok op de verjuffing. De opmars van de vrouw in het onderwijs is een feministische droom die uitkomt, aldus Den Brok: “Want in dit land vol korte lontjes, groeiende intolerantie en onverschilligheid is duidelijk behoefte aan wat meer zogenaamd vrouwelijke kwaliteiten.” Jongens die onderwijs krijgen van uitsluitend vrouwen, zullen opgroeien tot mannen die de vrouw zien als gelijkwaardig, en niet als tweederangs burger. De verjuffing zal de vrouwenemancipatie voltooien, juichte Den Brok.

Op beide stukken kwamen tal van reacties, dat laat zich raden. Sommige lezers vroegen wat de krant er in vredesnaam toe had gebracht ruimte te scheppen voor dit soort ongenuanceerde betogen. Michael van Eekeren weet toch ook dat oorlogen in het gemeen door mannen worden begonnen? En zijn het niet heren in driedelig grijs die ons in deze kredietcrisis hebben gestort? Anderen dankten Van Eekeren omdat ze nu wisten op wie ze moesten stemmen: Marianne Thieme.

Yvette den Brok werd voorgehouden dat die verjuffing al dertig jaar aan de gang is. Dat er nu nog korte lontjes zijn kan moeilijk worden toegeschreven aan de laatste masculiene Mohikanen voor de klas. Zijn die korte lontjes misschien het gevolg van het feit dat jongens niet meer leren om te gaan met hun mannelijkheid?

De stevige reacties waren te danken aan het feit dat beide auteurs bewust iedere nuance uit hun betoog weglieten. Dat kan goed zijn voor de discussie. Maar er is meer dan die truc: de verschillen tussen de seksen worden weer aangescherpt en inzet van debat. We hebben het moeizame zoeken naar de perfecte combinatie van mannelijke en vrouwelijke eigenschappen gestaakt, en zetten weer masculien tegenover feminien.

Het levert vermakelijke discussies op, maar ik weet niet of die ons veel verder brengen. De pagina economie was deze week iets nuchterder. Daar ging het over de stelling dat bedrijven die geleid worden door teams van vrouwen en mannen beter presteren dan ondernemingen die alleen heren in de raad van bestuur hebben. Dat is een feit, maar Nederlandse ondernemingen doen bijzonder weinig met die wetenschap; in de raden van bestuur blijft het aandeel vrouwen steken op 12 procent. Moet er dan maar een quotumregeling komen voor topvrouwen? Daar is iets voor te zeggen, want vrouwen hebben onmiskenbaar managerskwaliteiten. Maar het hoeft niet zo te zijn dat die ondernemingen beter zijn gaan presteren sinds ze door vrouwen worden geleid. Misschien doen ze het beter omdat ze innovatief zijn en lef hebben, genoeg lef om het driedelig grijs te doorbreken en zich door vrouwen te laten leiden.