De soberheid van Chrome

Chrome, de nieuwe browser van Google, heeft geen rijen met uitklapmenuutjes, maar houdt het simpel. Essentieel zijn de webpagina’s, en daarom krijgen die vooral alle ruimte.

Google heeft de wereld verrast met een eigen browser, een tegenhanger van, vooral, Internet Explorer van Microsoft. Chrome, zoals de browser is gedoopt, is als een bèta-versie (testversie) beschikbaar gesteld, zoals Google altijd met nieuwe software en diensten doet. In dit geval lijkt het labeltje ’test’ inderdaad op zijn plaats. Chrome werkt veelal prima, maar er zijn nog genoeg wensen over die de browser meer glans kunnen geven.

Terwijl de webwereld continu over van alles en nog wat rond Google speculeert, kwam het nieuws over de browser zowaar als een echte verrassing. Google blijkt al twee jaar aan Chrome te hebben gewerkt en heeft dat opmerkelijk goed onder de pet weten te houden.

In die twee jaar is, volgens Google, een geheel nieuwe browser ontwikkeld, eentje die van meet af aan is gericht op het moderne, interactieve gebruik van internet. In Chrome zitten daarvoor technologieën die bijvoorbeeld de internet-gebaseerde tekstverwerker van Google Docs, of Google’s YouTube en Google’s e-mail (Gmail) veel sneller moeten maken.

Daarnaast zou het natuurlijk kunnen gebeuren dat grote concurrent Microsoft, vanwege de grote winst op zijn tekstverwerker Word, geen haast heeft om het werken met Google Docs zo vlot mogelijk te laten verlopen. Door zelf een browser te leveren, weet Google in ieder geval zeker dat zijn andere programma’s en diensten op het web goed gebruikt kunnen worden.

Het is dan wel zaak dat Chrome een populaire browser wordt. Als de voortekenen niet bedriegen, zit dat wel goed. Chrome kwam vorige week dinsdagavond beschikbaar en een dag later had het al een marktaandeel van 1 procent veroverd. Dat is ongekend snel. Ook de weblezers van Trouw hebben kennelijk de vinger goed aan de internetpols, want ook op onze site had al heel snel ruim een procent van alle bezoekers Chrome als browser.

Is Chrome dan de browser waar we allemaal naar zaten te snakken? Chrome is wennen. Het heeft een heel sobere vormgeving. Boven aan het scherm zijn geen rijen met uitklapmenuutjes te vinden die de weg wijzen naar tal van zaken die je met een webpagina of de instellingen van browser kunt doen. Wie gewend is aan Internet Explorer of Firefox, zal bij de eerste kennismaking met Chrome even verbaasd naar het scherm staren.

Chrome beslaat in eerste instantie slechts drie regels boven aan het scherm, en alle drie zien er om te beginnen nog heel leeg uit ook. De bovenste regel is bedoeld voor tabbladen die geopende webpagina’s weergeven.

Daaronder is een herkenbaar element te vinden: de adresregel. Bij Chrome is dit echter meteen ook een zoekveld voor bijvoorbeeld Google Search. Links en rechts van de adresregel staan enkele herkenbare symbooltjes, zoals de pijltjes voor vorige en volgende pagina. De derde regel ten slotte is de bladwijzer- of favorietenbalk. De vertrouwde regel met menu’s voor Bestand, Beeld en dergelijke ontbreekt geheel.

Toch zijn die mogelijkheden er deels al wel, maar dan verstopt onder de twee symbooltjes helemaal rechtsboven: een velletje papier en een steeksleutel. Het eerste zorgt voor een uitklapmenu met opdrachten rondom de informatie die je op je scherm ziet, de tweede levert gereedschap om Chrome aan te passen aan de eigen wensen.

Chrome kan desgewenst nóg soberder en ik gok erop dat die mogelijkheid veel gebruikt gaat worden. Wie een favoriete website op zijn scherm heeft en op het velletje rechtsboven klikt, kan voor Snelkoppeling maken ... kiezen. Op dat moment lijkt de browser wel helemaal te verdwijnen en blijft er een venster over waarin de website vrijwel het hele beeld vult, slechts omgeven door een dun blauw randje. In feite heb je de extra mogelijkheden van je browser vaak niet nodig, dus is het wel zo mooi dat de webpagina waar je naar kijkt dan alle ruimte krijgt. Tegelijkertijd wordt er een snelkoppeling naar die pagina op je bureaublad (of desgewenst elders) geplaatst. Als je die aanklikt, opent de webpagina onmiddellijk en in zo’n zelfde venster-zonder-rimram, ook al heb je Chrome zelf nog niet gestart.

Een vernieuwing die mij ook aanspreekt is de bladwijzerbalk, of, zo u wilt: het ontbreken daarvan. Ik heb veel sites die ik dagelijks of wekelijks wil bekijken en dus is mijn lijstje met favorieten een onmisbaar onderdeel van mijn browserscherm. Bij IE en Firefox staan die favorieten in een balk aan de linker kant van m’n scherm. Die balk neemt pakweg 15 procent van de breedte van mijn scherm in beslag. Da’s niet veel, maar bijna alle websites zijn zó gebouwd dat je de volle breedte van je scherm nodig hebt om bijvoorbeeld de hele tekst te lezen. Dan kun je met de schuifbalk onder in het scherm gaan rommelen, of de favorietenbalk wegklikken en later weer openen. Wat je ook doet, het is hinderlijk omslachtig. Google Chrome lost dit simpel op: de bladwijzers staan niet aan de zijkant van het scherm maar in de derde ’kopregel’, desgewenst geordend in zelf aangemaakte mapjes.

Het idee van tabbladen heeft Google geleend van Opera, een Noorse browser, die vooral op mobiele telefoons is gericht, maar ook heel goed op een pc voldoet. Ook een andere leuke vernieuwing van Opera is in Chrome terug te vinden: de startpagina vult zich al snel met negen kleine afbeeldingen van favoriete websites. Bij Opera moet je zelf aangeven welke sites daar moeten staan, Chrome zet er gewoon de negen onlangs meest gebruikte neer.

Een van de belangrijkste vernieuwingen van Chrome zit volgens Google onder de motorkap. Elke site die wordt geopend draait in principe onder een nieuwe tab en vormt voor een apart proces op de pc. Als er een fout in een site zit waardoor de browser zou crashen, sluit nu alleen die ene tab en draait Chrome met alle andere geopende tabs gewoon door. Althans, dat was de bedoeling. Maar al na een dag bleek dat bij sommige tests toch de hele browser ermee ophield.

Eveneens binnen een dag rees onder gebruikers een storm van verontwaardiging over de gebruikersovereenkomst waarmee je bij het installeren van Chrome akkoord moet gaan. Daarin stond dat Google alle rechten kreeg de informatie van sites die de gebruiker had gemaakt of slechts bezocht te gebruiken en zelfs aan derden door te geven. Google paste de overeenkomst pijlsnel aan en beriep zich op een misverstand, maar het zal het imago van het bedrijf geen goed hebben gedaan.

Ten slotte zijn er nog overduidelijk moderne geneugten van internet die nog niet in Chrome zijn verwerkt. Zo heeft de browser nog geen ingebouwde rss-reader om automatische nieuws op te halen. En er zijn nog geen versies voor Linux en de Mac van Apple. Dat is waar, antwoordt Google daarop, maar dat komt allemaal. Het is tenslotte echt pas een bèta-versie.