Hoe vertel je dat iemand stinkt?

Beste Beatrijs, Samen met twee andere vrouwen ben ik vrijwilliger in een buurthuis. Wij assisteren bij de wekelijkse avondmaaltijd voor ouderen, waar zo’n 15 à 20 mensen komen eten. Sinds een paar weken komt er iemand die zo stinkt naar oud zweet, dat niemand naast haar wil zitten.

Deze dame maakt meestal een lange wandeling op de dag van het eten en heeft kennelijk geen tijd om eerst thuis te gaan douchen. Maar wij vermoeden dat ze haar kleren ook niet voldoende wast, want ze heeft wel eens gezegd dat ze het huishouden niet belangrijk vindt. Het is verder best een leuke vrouw. Tot nu toe zijn wij als vrijwilligers ervoor teruggedeinsd om deze kwestie met haar te bespreken. Hoe kun je op een tactvolle manier de boodschap overbrengen dat iemand stinkt en maatregelen moet nemen?

Disgenoot riekt

Beste disgenoot riekt,

Iemand van de vrijwilligers moet een slecht-nieuws-gesprek met haar voeren. Laten we voor het gemak aannemen dat u zich bereid verklaart om dit lastige klusje te klaren. Voer het gesprek onder vier ogen bij een kopje thee of koffie en neem er rustig de tijd voor. Uw toon moet niet kritisch zijn, maar behulpzaam. Vraag eerst of de gezamenlijke maaltijden haar bevallen, neem wat koetjes en kalfjes door en kom dan ter zake. Zeg dat u haar attent wil maken op het feit dat haar kleren niet fris ruiken. Dat er daardoor een geur om haar heen hangt die andere mensen afstoot. Eerlijkheid is geboden, maar wel in het kader dat u haar wil waarschuwen voor iets waar zij zich waarschijnlijk niet bewust van is, en dat u haar wil behoeden voor sociaal ongemak.

Laat het verloop van het gesprek afhangen van hoe ze reageert op uw slechte nieuws. Als ze ondanks uw welwillende toon boos wordt en ontkent, is de conversatie snel voorbij. Uw missie is dan mislukt, maar u hebt in ieder geval uw best gedaan. Maar hopelijk schrikt ze en zal ze openstaan voor de implicaties van uw mededeling. Vervolgens kunt u een aantal mogelijke oorzaken aflopen. Ik denk trouwens niet dat het aan zweet na een wandeling ligt. Mensen die een fikse wandeling maken, gaan daar niet van zweten. Daarvoor moet je toch echt rennen en dat zal ze niet doen. Het ligt ongetwijfeld aan de kleding zelf, die te weinig wordt gewassen, vuil teruggaat in de kast of uit zuinigheidsoverwegingen gewassen wordt met te weinig wasmiddel. Of het ligt aan gebrekkige lichaamshygiëne, iets wat zich kan voordoen bij oudere mensen die geen puf meer hebben om dagelijks te douchen. Bespreek de mogelijke oorzaken op een zakelijke manier en bied eventueel aan met haar mee naar huis te gaan en orde op zaken te stellen (de inhoud van haar klerenkast door de wasmachine te halen, c.q. naar de stomerij te brengen). Het is pijnlijk om het hierover te moeten hebben, maar het is nog veel pijnlijker als deze dame voortdurend door iedereen wordt gemeden als de pest, houd haar dat maar voor.

Beste Beatrijs,

Laatst heb ik een gezamenlijk afscheidscadeau voor een collega georganiseerd en voorgeschoten. Via de mail heb ik iedereen gevraagd zijn bijdrage op mijn rekening te storten. De meeste collega’s reageerden binnen twee weken en na een aanmaning per mail kreeg ik nog een paar bijdrages. We zijn nu een maand verder en van drie collega’s heb ik nog steeds niets ontvangen. Het gaat niet om een groot bedrag, maar het ergert me wel dat ik erom moet bedelen. Dat ga ik dus ook maar niet doen. Kennelijk hebben zij het geld harder nodig dan ik. Toch zit het me niet lekker.

Niet over de brug

Beste niet over de brug,

Daar moet u geen genoegen mee nemen! Dat uw collega’s hun schuld niet voldoen komt niet door een gebrek aan geld. Het zijn gewoon onattente types die geneigd zijn kleine bedragen te vergeten. Spreek hen er op aan. Niet per mail, maar van mens tot mens. Loop hun kamer binnen met de mededeling: ’Hé, ik krijg nog x euro van je! Kun je nu even betalen?’ En dan pakken ze heus hun portemonnee wel, al dan niet met excuses voor hun nalatigheid.

Beste Beatrijs,

Een half jaar geleden ontmoette ik (vrouw, veertig-plus) via een datingsite een man bij wie ik me meteen goed voelde. Hij vond mij ook leuk en nu hebben we een relatie. Alles gaat goed, behalve dat onze gesprekken vaak stilvallen. Over het weer zijn we snel uitgepraat en dingen als hobby’s en werk weten we natuurlijk al lang van elkaar. Ik probeer van tevoren wat dingen te bedenken waar we het over kunnen hebben, maar dat werkt toch niet goed. Onze afspraken komen erop neer dat we wat verlegen praten over oppervlakkige dingen en dan overgaan op seks. Ik vind dit niet genoeg voor een relatie en ik weet dat hij dat ook vindt. Ik wil heel graag een volwaardige relatie met hem maar ik weet niet hoe ik dit patroon kan doorbreken.

Geen gespreksstof

Beste geen gesprekstof,

Blijkbaar bent u allebei nogal zwijgzaam aangelegd. Dat geeft niet, want praten is niet het enige waar een relatie op drijft. In plaats van moeizaam geschikte gespreksonderwerpen bij elkaar te sprokkelen, kunt u ook ophouden met praten en activiteiten ondernemen. Als u overdag met uw geliefde afspreekt, gaat u wandelen, fietsen, naar een museum of naar de markt om boodschappen te doen. Als u ’s avonds afspreekt, gaat u naar de bioscoop of het theater of naar een concert van muziek waar u allebei van houdt. Op den duur is het belangrijk dat u een gedeelde hobby vindt: klaverjassen, tuinieren, roeien, natuurbehoud, legpuzzels maken, vogeltjes kijken, klusjes in huis. Het doet er niet toe wat, maar u moet een of andere activiteit vinden, al is het maar urenlang door de stad wandelen, waar u niet bij hoeft te praten omdat het zo al leuk genoeg is. Als u meer dingen samen beleeft, wordt uw band hechter. Gesprekken komen dan vanzelf en zo niet, is het ook goed.